ŚB 3.1.29

कच्चित्सुखं सात्वतवृष्णिभोज-
दाशार्हकाणामधिप: स आस्ते ।
यमभ्यषिञ्चच्छतपत्रनेत्रो
नृपासनाशां परिहृत्य दूरात् ॥ २९ ॥
kaccit sukhaṁ sātvata-vṛṣṇi-bhoja-
dāśārhakāṇām adhipaḥ sa āste
yam abhyaṣiñcac chata-patra-netro
nṛpāsanāśāṁ parihṛtya dūrāt

Palabra por palabra

kaccitsi; sukhamtodo va bien; sātvatala raza Sātvata; vṛṣṇila dinastía Vṛṣṇi; bhojala dinastía Bhoja; dāśārhakāṇāmla raza Dāśārha; adhipaḥel rey Ugrasena; saḥél; āsteexiste; yama quien; abhyaṣiñcatentronó; śata-patra-netraḥŚrī Kṛṣṇa; nṛpa-āsana-āśāmesperanza del trono real; parihṛtyaabandonando; dūrāten un lugar lejano.

Traducción

¡Oh, amigo mío! [Dime] si ahora le va bien a Ugrasena, el rey de los Sātvatas, Vṛṣṇis, Bhojas y Dāśārhas. Él se fue muy lejos de su reino, dejando a un lado todas las esperanzas de recuperar su trono real, pero Śrī Kṛṣṇa lo entronizó de nuevo.