ŚB 1.7.33

तत आसाद्य तरसा दारुणं गौतमीसुतम् ।
बबन्धामर्षताम्राक्ष: पशुं रशनया यथा ॥ ३३ ॥
tata āsādya tarasā
dāruṇaṁ gautamī-sutam
babandhāmarṣa-tāmrākṣaḥ
paśuṁ raśanayā yathā

Palabra por palabra

tataḥdespués de eso; āsādyaarrestó; tarasācon destreza; dāruṇampeligroso; gautamī-sutamel hijo de Gautamī; babandhaatado; amarṣafurioso; tāmra-akṣaḥcon los ojos rojos como el cobre; paśumanimal; raśanayācon cuerdas; yathācomo si fuera.

Traducción

Arjuna, con sus ojos ardiendo de ira como dos bolas rojas de cobre, arrestó diestramente al hijo de Gautamī, y lo ató con sogas como a un animal.

Significado

La madre de Aśvatthāmā, Kṛpī, nació en la familia de Gautama. El punto significativo en este śloka es que Aśvatthāmā fue atrapado y atado con sogas como un animal. Según Śrīdhara Svāmī, Arjuna, como parte de su deber (dharma), estaba obligado a atrapar así a este hijo de un brāhmaṇa, es decir, atraparlo como a un animal. Esta indicación de Śrīdhara Svāmī también se confirma en la declaración posterior de Śrī Kṛṣṇa. Aśvatthāmā era un hijo legítimo de Droṇācārya y Kṛpī, pero debido a que se había degradado hasta una posición muy baja, era lo apropiado tratarlo como a un animal, y no como a un brāhmaṇa.