ŚB 1.7.17

इति प्रियां वल्गुविचित्रजल्पै:
स सान्‍त्वयित्वाच्युतमित्रसूत: ।
अन्वाद्रवद्दंशित उग्रधन्वा
कपिध्वजो गुरुपुत्रं रथेन ॥ १७ ॥
iti priyāṁ valgu-vicitra-jalpaiḥ
sa sāntvayitvācyuta-mitra-sūtaḥ
anvādravad daṁśita ugra-dhanvā
kapi-dhvajo guru-putraṁ rathena

Palabra por palabra

itiasí pues; priyāma la querida; valgudulce; vicitravariadas; jalpaiḥmediante declaraciones; saḥél; sāntvayitvāsatisfaciendo; acyuta-mitra-sūtaḥArjuna, a quien el infalible Señor guía como amigo y auriga; anvādravatseguido; daṁśitaḥsiendo protegido por un kavaca; ugra-dhanvāequipado con armas terribles; kapi-dhvajaḥArjuna; guru-putramel hijo del maestro de milicia; rathenamontándose en la cuadriga.

Traducción

Arjuna, a quien el infalible Señor guía como amigo y como auriga, satisfizo así a la querida señora mediante esas afirmaciones. Luego, vistiendo su armadura, portando armas terribles y montándose en su cuadriga, comenzó a seguir a Aśvatthāmā, el hijo de su maestro de milicia.