ŚB 1.17.6

यस्त्वं कृष्णे गते दूरं सहगाण्डीवधन्वना ।
शोच्योऽस्यशोच्यान् रहसि प्रहरन् वधमर्हसि ॥ ६ ॥
yas tvaṁ kṛṣṇe gate dūraṁ
saha-gāṇḍīva-dhanvanā
śocyo ’sy aśocyān rahasi
praharan vadham arhasi

Palabra por palabra

yaḥdebido a que; tvamtú, malhechor; kṛṣṇeel Señor Kṛṣṇa; gatehabiéndose ido; dūramfuera de la vista; sahajunto con; gāṇḍīvael arco llamado Gāṇḍīva; dhanvanāel portador, Arjuna; śocyaḥdelincuente; asise te considera; aśocyāninocentes; rahasien un lugar apartado; praharangolpeando; vadhamser matado; arhasimereces.

Traducción

Tú, malhechor, ¿te atreves a golpear a una inocente vaca porque el Señor Kṛṣṇa y Arjuna, el portador del arco Gāṇḍivā, están fuera de vista? Como estás golpeando al inocente en un lugar solitario, eso te vuelve un criminal y, en consecuencia, mereces ser matado.

Significado

En una civilización en la que Dios está manifiestamente desterrado y no hay ningún guerrero devoto como Arjuna, los asociados de la era de Kali se aprovechan de ese reino sin ley y, en mataderos retirados, organizan la matanza de animales inocentes, tales como la vaca. Esa clase de asesinos de animales está en condiciones de ser condenada a muerte por orden de un rey piadoso como Mahārāja Parīkṣit. Para un rey piadoso, el delincuente que mata a un animal en un lugar apartado merece ser castigado con la pena de muerte, exactamente igual que un asesino que mata a un inocente niño en un lugar apartado.