CC Madhya-līlā 7.143

ক্বাহং দরিদ্রঃ পাপীয়ান্ ক্ব কৃষ্ণঃ শ্রীনিকেতনঃ ।
ব্রহ্মবন্ধুরিতি স্মাহং বাহুভ্যাং পরিরম্ভিতঃ ॥ ১৪৩ ॥
kvāhaṁ daridraḥ pāpīyān
kva kṛṣṇaḥ śrī-niketanaḥ
brahma-bandhur iti smāhaṁ
bāhubhyāṁ parirambhitaḥ

Palabra por palabra

kvaquién; ahamyo; daridraḥpobre; pāpīyānpecador; kvaquién; kṛṣṇaḥla Suprema Personalidad de Dios; śrī-niketanaḥla forma trascendental de toda opulencia; brahma-bandhuḥel amigo de un brāhmaṇa, que ni siquiera merece el nombre de brāhmaṇa; itiasí; smaciertamente; ahamyo; bāhubhyāmpor los brazos; parirambhitaḥabrazado.

Traducción

Él dijo: «¿Quién soy yo? Un pecador, un pobre amigo de un brāhmaṇa. ¿Y quién es Kṛṣṇa? La Suprema Personalidad de Dios, que goza de plenitud en seis opulencias. Y, sin embargo, Él me ha estrechado entre Sus brazos.»

Significado

Este fue hablado por Sudāmā Brāhmaṇa en el Śrīmad-Bhāgavatam (10.81.16) en relación con su encuentro con el Señor Kṛṣṇa.