CC Madhya-līlā 22.150
Bengalí
ইষ্টে স্বারসিকী রাগঃ পরমাবিষ্টতা ভবেৎ ।
তন্ময়ী যা ভবেদ্ভক্তিঃ সাত্র রাগাত্মিকোদিতা ॥ ১৫০ ॥
তন্ময়ী যা ভবেদ্ভক্তিঃ সাত্র রাগাত্মিকোদিতা ॥ ১৫০ ॥
Texto
iṣṭe svārasikī rāgaḥ
paramāviṣṭatā bhavet
tan-mayī yā bhaved bhaktiḥ
sātra rāgātmikoditā
paramāviṣṭatā bhavet
tan-mayī yā bhaved bhaktiḥ
sātra rāgātmikoditā
Palabra por palabra
iṣṭe — al objeto deseado de la vida; svā-rasikī — adecuado para la propia aptitud original de amor; rāgaḥ — apego; parama-āviṣṭatā — absorción en el servicio del Señor; bhavet — es; tat-mayī — constituido por ese apego trascendental; yā — el cual; bhavet — es; bhaktiḥ — servicio devocional; sā — ese; atra — aquí; rāgātmikā-uditā — llamado rāgātmikā, servicio devocional espontáneo.
Traducción
«“Cuando alguien se apega a la Suprema Personalidad de Dios, su tendencia natural a amar queda plenamente absorta en pensamientos acerca del Señor. Eso recibe el nombre de apego trascendental, y el servicio devocional conforme a ese apego se denomina rāgātmikā, servicio devocional espontáneo.”
Significado
Este verso aparece en el Bhakti-rasāmṛta-sindhu (1.2.272).