CC Madhya-līlā 19.187

হাস্য, অদ্ভুত, বীর, করুণ, রৌদ্র, বীভৎস, ভয় ।
পঞ্চবিধ-ভক্তে গৌণ সপ্তরস হয় ॥ ১৮৭ ॥
hāsya, adbhuta, vīra, karuṇa, raudra, bībhatsa, bhaya
pañca-vidha-bhakte gauṇa sapta-rasa haya

Palabra por palabra

hāsyarisa; adbhutaasombro; vīracaballerosidad; karuṇasentimiento de piedad; raudraira; bībhatsadesastre; bhayamiedo; pañca-vidha-bhakteen cinco clases de devotos; gauṇaindirectas; sapta-rasasiete clases de melosidades; hayahay.

Traducción

«Además de las cinco melosidades directas, hay siete melosidades indirectas: risa, asombro, caballerosidad, compasión, ira, desastre y miedo.

Significado

El Bhakti-rasāmṛta-sindhu explica también las siete melosidades indirectas: hāsya, adbhuta, vīra, karuṇa, raudra, bhaya y bībhatsa. Hāsya-bhakti-rasa, la devoción con risa, se explica con las siguientes palabras (Brs. 4.1.6):
vakṣyamāṇair vibhāvādyaiḥpuṣṭiṁ hāsa-ratir gatā
hāsya-bhakti-raso nāma
budhair eṣa nigadyate
«Cuando mediante el servicio devocional se adquiere un apego con risa por Kṛṣṇa, ese apego recibe el nombre de hāsya-bhakti-rasa».
De manera similar, el Bhakti-rasāmṛta-sindhu (4.2.1) explica adbhuta-rasa:
ātmocitair vibhāvādyaiḥsvādyatvaṁ bhakta-cetasi
sā vismaya-ratir nītād-
bhuta-bhakti-raso bhavet
«Cuando el apego general de una persona está firmemente establecido en el asombro, se denomina adbhuta-bhakti-rasa».
Vīra-bhakti-rasa se explica de la siguiente manera (Brs. 4.3.1):
saivotsāha-ratiḥ sthāyīvibhāvādyair nijocitaḥ
ānīyamānā svādyatvaṁ
vīra-bhakti-raso bhavet
yuddha-dāna-dayā-dharmaiś
caturdhā-vīra ucyate
«Cuando en el corazón del devoto el apego por Kṛṣṇa se mezcla con las tendencias belicosa, caritativa o misericordiosa, esa devoción se denomina vīra-bhakti-rasa».
Karuṇa-bhakti-rasa is described as follows (B.r.s. 4.4.1):
ātmocitair vibhāvādyairnītā puṣṭiṁ satāṁ hṛdi
bhavec choka-ratir bhakti-
raso hi karuṇābhidhaḥ
«Cuando la actitud devocional y el apego por Kṛṣṇa se mezclan con lamentación, todo ello se denomina karuṇa-bhakti-rasa».
De forma similar, raudra-bhakti-rasa se explica con las siguientes palabras (Brs. 4.5.1):
nītā krodha-ratiḥ puṣṭiṁvibhāvādyair nijocitaiḥ
hṛdi bhakta-janasyāsau
raudra-bhakti-raso bhavet
«Cuando en el corazón del devoto la devoción está mezclada con ira, el sabor se denomina raudra-bhakti-rasa».
Bhayānaka-bhakti-rasa is described as follows (B.r.s. 4.6.1):
vakṣyamāṇair vibhāvādyaiḥpuṣṭiṁ bhaya-ratir gatā
bhayānakābhidho bhakti-
raso dhīrair udīryate
“When devotion is mixed with fear, it is called bhayānaka-bhakti-rasa.
Bībhatsa-bhakti-rasa is described as follows (B.r.s. 4.7.1):
puṣṭiṁ nija-vibhāvādyairjugupsā-ratir āgatā
asau bhakti-raso dhīrair
bībhatsākhya itīryate
«El estado en que el apego por Kṛṣṇa adquiere una forma abominable y el devoto disfruta de ello se denomina bībhatsa-bhakti-rasa».
En conclusión, cuando el devoto puro se sitúa en cualquiera de las cinco melosidades principales (śānta, dāsya, sakhya, vātsalya o madhura) y esa melosidad se mezcla con uno o más de los siete bhakti-rasas indirectos (hāsya, adbhuta, vīra, karuṇa, raudra, bhayānaka o bībhatsa), el predominio es de las melosidades indirectas.