CC Madhya-līlā 17.36

ধন্যাঃ স্ম মূঢ়মতয়োঽপি হরিণ্য এতা
যা নন্দনন্দনমুপাত্ত-বিচিত্রবেশম্‌ ।
আকর্ণ্য বেণুরণিতং সহকৃষ্ণসারাঃ
পূজাং দধুর্বিরচিতাং প্রণয়াবলোকৈঃ ॥ ৩৬ ॥
dhanyāḥ sma mūḍha-matayo ’pi hariṇya etā
yā nanda-nandanam upātta-vicitra-veśam
ākarṇya veṇu-raṇitaṁ saha-kṛṣṇa-sārāḥ
pūjāṁ dadhur viracitāṁ praṇayāvalokaiḥ

Palabra por palabra

dhanyāḥafortunadas, benditas; smaciertamente; mūḍha-matayaḥnecias, sin buen sentido; apiaunque; hariṇyaḥciervas; etāḥestas; yāḥquienes; nanda-nandanamel hijo de Mahārāja Nanda; upātta-vicitra-veśamvestido de forma muy atractiva; ākarṇyaal escuchar; veṇu-raṇitamel sonido de Su flauta; saha-kṛṣṇa-sārāḥacompañadas por los ciervos negros (sus esposos); pūjām dadhuḥadoraron; viracitāmrealizada; praṇaya-avalokaiḥcon sus miradas afectuosas.

Traducción

«“Benditos sean todos estos tontos ciervos, pues se han acercado al hijo de Mahārāja Nanda, que está suntuosamente vestido y toca Su flauta. En verdad, ciervos y gamos adoran al Señor con miradas llenas de amor y de afecto.”»

Significado

Éste es un verso del Śrīmad-Bhāgavatam (10.21.11), que fue hablado por las gopīs de Vṛndāvana.