Bg. 11.21

अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति
केचिद्भ‍ीता: प्राञ्जलयो गृणन्ति ।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घा:
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभि: पुष्कलाभि: ॥ २१ ॥
amī hi tvāṁ sura-saṅghā viśanti
kecid bhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti
svastīty uktvā maharṣi-siddha-saṅghāḥ
stuvanti tvāṁ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ

Palabra por palabra

amītodos aquellos; hiciertamente; tvām; sura-saṅghāḥgrupos de semidioses; viśantiestán entrando; kecitalgunos de ellos; bhītāḥdebido al temor; prāñjalayaḥcon las manos juntas; gṛṇantiestán ofreciendo oraciones; svasticompleta paz; itiasí pues; uktvāhablando; mahā-ṛṣigrandes sabios; siddha-saṅghāḥseres perfectos; stuvantiestán cantando himnos; tvāma Ti; stutibhiḥcon oraciones; puṣkalābhiḥhimnos védicos.

Traducción

Todas las huestes de semidioses se están entregando a Tí y entrando dentro de Tí. Algunos de ellos, llenos de miedo, están ofreciendo oraciones con las manos juntas. Las huestes de grandes sabios y seres perfectos, exclamando «¡que todo sea paz!», Te están orando mediante el canto de los himnos védicos.

Significado

Los semidioses de todos los sistemas planetarios le temían a la aterradora manifestación de la forma universal y a su deslumbrante refulgencia, por lo cual oraron pidiendo protección.