ШБ 10.24.12

श्रीशुक उवाच
वचो निशम्य नन्दस्य तथान्येषां व्रजौकसाम् । इन्द्राय मन्युं जनयन् पितरं प्राह केशव: ॥ १२ ॥
ш́рӣ-ш́ука ува̄ча
вачо ниш́амйа нандасйа
татха̄нйеша̄м̇ враджаукаса̄м
индра̄йа манйум̇ джанайан
питарам̇ пра̄ха кеш́авах̣

Пословный перевод

ш́рӣ-ш́уках̣ ува̄чаШри Шукадева Госвами сказал; вачах̣слова; ниш́амйавыслушав; нандасйаМахараджи Нанды; татха̄а также; анйеша̄мдругих; враджа-окаса̄мжителей Враджа; индра̄йаГосподу Индре; манйумгнев; джанайанвселяя; питарамотцу; пра̄хасказал; кеш́авах̣Господь Кешава.

Перевод

Шукадева Госвами сказал: Выслушав речи отца и других старейшин Враджа, Господь Кешава [Кришна] обратился к ним со словами, которые должны были вызвать у Индры гнев.

Комментарий

Шрила Шридхара Свами объясняет, что Господь Кришна не просто хотел оскорбить этого полубога: Он намеревался сокрушить высокую гору гордыни, выросшую в сердце Его крошечного слуги, чьей обязанностью было лишь исполнять возложенную на него роль Индры. Подняв холм Говардхана, Кришна положил начало ежегодному веселому празднику — Говардхана- пудже. Далее мы узнаем, как под этим холмом в течение нескольких дней Он наслаждался обществом Своих любящих преданных.