ŚB 2.7.30

गृह्णीत यद् यदुपबन्धममुष्य माता
शुल्बं सुतस्य न तु तत् तदमुष्य माति ।
यज्जृम्भतोऽस्य वदने भुवनानि गोपी
संवीक्ष्य शङ्कितमना: प्रतिबोधितासीत् ॥ ३० ॥
gṛhṇīta yad yad upabandham amuṣya mātā
śulbaṁ sutasya na tu tat tad amuṣya māti
yaj jṛmbhato ’sya vadane bhuvanāni gopī
saṁvīkṣya śaṅkita-manāḥ pratibodhitāsīt

Synonyms

gṛhṇītatomando; yat yatquaisquer; upabandhamcordas para amarrar; amuṣyaSua; mātāmãe; śulbamcordas; sutasyado seu filho; nanão; tuentretanto; tat tatlogo em seguida; amuṣyaSua; mātiera suficiente; yataquilo que; jṛmbhataḥabrindo a boca; asyadEle; vadanena boca; bhuvanānios mundos; gopīa vaqueira; saṁvīkṣyavendo isso então; śaṅkita-manāḥcom dúvidas na mente; pratibodhitāconvencida de modo diferente; āsītassim foi feito.

Translation

Enquanto a vaqueira [Yaśodā, a mãe adotiva de Kṛṣṇa] tentava amarrar com cordas as mãos de seu filho, ela notou que o comprimento da corda era sempre insuficiente, e, quando ela finalmente desistiu, o Senhor Kṛṣṇa, logo em seguida, abriu a boca, onde a mãe encontrou situados todos os universos. Vendo isso, ela desenvolveu dúvidas em sua mente, mas se convenceu de maneira diferente acerca da natureza mística de seu filho.

Purport

SIGNIFICADO—Certo dia, o Senhor Kṛṣṇa, como um menino travesso, perturbou Sua mãe Yaśodā, e ela começou a amarrá-lO com cordas só para castigá-lO. Contudo, independentemente de quanta corda usasse, ela viu que sempre era insuficiente. Então, ela ficou cansada, mas, nesse ínterim, o Senhor abriu Sua boca, e a mãe carinhosa viu situados dentro da boca de seu filho todos os universos juntos. A mãe ficou atônita, mas, devido à Sua profunda afeição por Kṛṣṇa, ela pensou que a Nārāyaṇa, a Divindade Todo-Poderosa, tinha bondosamente zelado por seu filho só para protegê-lO de todas as contínuas calamidades que aconteciam com Ele. Por causa de sua profunda afeição por Kṛṣṇa, ela jamais poderia pensar que seu próprio filho era Nārāyaṇa, a Personalidade de Deus. Essa é a atuação de yogamāyā, a potência interna do Senhor Supremo, que age para aperfeiçoar todos os passatempos que o Senhor realiza com Suas diferentes espécies de devotos. À exceção de Deus, quem poderia fazer tais maravilhas?