ŚB 10.90.1-7

श्रीशुक उवाच
सुखं स्वपुर्यां निवसन् द्वारकायां श्रिय: पति: ।
सर्वसम्पत्समृद्धायां जुष्टायां वृष्णिपुङ्गवै: ॥ १ ॥
स्‍त्रीभिश्चोत्तमवेषाभिर्नवयौवनकान्तिभि: ।
कन्दुकादिभिर्हर्म्येषु क्रीडन्तीभिस्तडिद्‌द्युभि: ॥ २ ॥
नित्यं सङ्कुलमार्गायां मदच्युद्भ‍िर्मतङ्गजै: ।
स्वलङ्कृतैर्भटैरश्वै रथैश्च कनकोज्ज्वलै: ॥ ३ ॥
उद्यानोपवनाढ्यायां पुष्पितद्रुमराजिषु ।
निर्विशद् भृङ्गविहगैर्नादितायां समन्तत: ॥ ४ ॥
रेमे षोडशसाहस्रपत्नीनामेकवल्ल‍भ: ।
तावद्विचित्ररूपोऽसौ तद्गेहेषु महर्द्धिषु ॥ ५ ॥
प्रोत्फुल्ल‍ोत्पलकह्लारकुमुदाम्भोजरेणुभि: ।
वासितामलतोयेषु कूजद्‌द्विजकुलेषु च ॥ ६ ॥
विजहार विगाह्याम्भो ह्रदिनीषु महोदय: ।
कुचकुङ्कुमलिप्ताङ्ग: परिरब्धश्च योषिताम् ॥ ७ ॥
śrī-śuka uvāca
sukhaṁ sva-puryāṁ nivasan
dvārakāyāṁ śriyaḥ patiḥ
sarva-sampat-samṛddhāyāṁ
juṣṭāyāṁ vṛṣṇi-puṅgavaiḥ
strībhiś cottama-veṣābhir
nava-yauvana-kāntibhiḥ
kandukādibhir harmyeṣu
krīḍantībhis taḍid-dyubhiḥ
nityaṁ saṅkula-mārgāyāṁ
mada-cyudbhir mataṅ-gajaiḥ
sv-alaṅkṛtair bhaṭair aśvai
rathaiś ca kanakojjvalaiḥ
udyānopavanāḍhyāyāṁ
puṣpita-druma-rājiṣu
nirviśad-bhṛṅga-vihagair
nāditāyāṁ samantataḥ
reme ṣoḍaśa-sāhasra-
patnīnāṁ eka-vallabhaḥ
tāvad vicitra-rūpo ’sau
tad-geheṣu maharddhiṣu
protphullotpala-kahlāra-
kumudāmbhoja-reṇubhiḥ
vāsitāmala-toyeṣu
kūjad-dvija-kuleṣu ca
vijahāra vigāhyāmbho
hradinīṣu mahodayaḥ
kuca-kuṅkuma-liptāṅgaḥ
parirabdhaś ca yoṣitām

Synonyms

śrī-śukaḥ uvācaŚukadeva Gosvāmī disse; sukhamfeliz; svaem Sua; puryāmcidade; nivasanresidindo; dvārakāyāmem Dvārakā; śriyaḥda deusa da fortuna; patiḥo amo; sarvatodas; sampatem características opulentas; samṛddhāyāmque era rica; juṣṭāyāmpovoada; vṛṣṇi-puṅgavaiḥpelos mais preeminentes dos Vṛṣṇis; strībhiḥpor mulheres; cae; uttamaexcelentes; veṣābhiḥcujas roupas; navanova; yauvanade juventude; kāntibhiḥcuja beleza; kanduka-ādibhiḥcom bolas e outros brinquedos; har­myeṣunos terraços; krīḍantībhiḥbrincando; taḍitde relâmpago; dyubhiḥcuja refulgência; nityamsempre; saṅkulalotadas; mār­gāyāmcujas estradas; mada-cyudbhiḥque transpiravam mada; mataminebriados; gajaiḥcom elefantes; subem; alaṅkṛtaiḥornamentados; bhaṭaiḥcom soldados a pé; aśvaiḥcavalos; ra­thaiḥquadrigas; cae; kanakacom ouro; ujjvalaiḥbrilhantes; udyānacom jardins; upavanae parques; āḍhyāyāmdotada; puṣpitafloridas; drumade árvores; rājiṣuque tinham alamedas; nirviśatentrando (ali); bhṛṅgapor abelhas; vihagaiḥe aves; nā­ditāyāmcheia de som; samantataḥpor todos os lados; remedesfrutava; ṣoḍaśadezesseis; sāhasramil; patnīnāmde espo­sas; ekao único; vallabhaḥamado; tāvattantas; vicitravarie­gadas; rūpaḥtendo formas pessoais; asauEle; tatdelas; gehe­ṣunas residências; mahā-ṛddhiṣuricamente mobiliadas; protphul­laflorescentes; utpalade lírios d’água; kahlāralótus brancos; kumudalótus que florescem à noite; ambhojae lótus que flo­rescem de dia; reṇubhiḥpelo pólen; vāsitatornadas aromáticas; amalapura; toyeṣuem extensões de água; kūjatarrulhantes; dvijade aves; kuleṣuonde havia bandos; cae; vijahāradiver­tia-Se; vigāhyamergulhando; ambhaḥna água; hradinīṣuem rios; mahā-udayaḥo Senhor todo-poderoso; kucade seus seios; kuṅkumapelo pó cosmético vermelho; liptauntado; aṅgaḥSeu corpo; parirabdhaḥabraçado; cae; yoṣitāmpelas mulheres.

Translation

Śukadeva Gosvāmī disse: O amo da deusa da fortuna residia feliz em Sua capital, Dvārakā, que era dotada de todas as opulências e povoada pelos mais eminentes Vṛṣṇis e suas esposas vestidas com os mais suntuosos trajes. Quando brincavam nos terraços das casas com bolas e outros brinquedos, essas belas mulheres na flor da juventude brilhavam como o relâmpago. As principais ruas da cidade viviam cheias de elefantes inebriados a transpirar mada, e também de cavalaria, homens de infantaria enfeitados com ricos adornos e soldados montados em quadrigas refulgen­temente ornamentadas de ouro. Embelezando a cidade, havia muitos jardins e parques com alamedas de árvores floridas, onde abelhas e aves se juntavam, enchendo todas as direções com seus cantos.

Purport

O Senhor Kṛṣṇa era o único amado de Suas dezesseis mil esposas. Expandindo-Se nesse mesmo número de formas, Ele desfru­tava com cada uma de Suas rainhas em sua própria residência decorada com luxuosa mobília. Nos terrenos daqueles palácios, havia límpidas lagoas perfumadas com o pólen das flores de lótus utpala, kahlāra, kumuda e ambhoja e repletas de bandos de aves arrulhantes. O Senhor todo-poderoso costumava entrar naquelas lagoas e também em vários rios, e divertir-Se na água enquanto Suas esposas O abraçavam, marcando-Lhe o corpo com o kuṅ­kuma vermelho de seus seios.
SIGNIFICADO—Uma regra de composição poética seguida pelos autores vaiṣṇavas é madhureṇa samāpayet: “Uma obra literária deve encerrar com um humor de doçura especial.” Śrīla Śukadeva Gosvāmī, o mais requintado narrador de temas transcendentais, seguindo aquela regra, inclui neste último capítulo do décimo canto do Śrīmad-Bhāgavatam uma descrição das diversões aquáticas do Senhor Kṛṣṇa no atraente cenário de Dvārakā, seguida pelas enlevadas preces das rainhas do Senhor.