ŚB 10.51.23-26

तमालोक्य घनश्यामं पीतकौशेयवाससम् ।
श्रीवत्सवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभेन विराजितम् ॥ २३ ॥
चतुर्भुजं रोचमानं वैजयन्त्या च मालया ।
चारुप्रसन्नवदनं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ २४ ॥
प्रेक्षणीयं नृलोकस्य सानुरागस्मितेक्षणम् ।
अपीव्यवयसं मत्तमृगेन्द्रोदारविक्रमम् ॥ २५ ॥
पर्यपृच्छन्महाबुद्धिस्तेजसा तस्य धर्षित: ।
शङ्कित: शनकै राजा दुर्धर्षमिव तेजसा ॥ २६ ॥
tam ālokya ghana-śyāmaṁ
pīta-kauśeya-vāsasam
śrīvatsa-vakṣasaṁ bhrājat
kaustubhena virājitam
catur-bhujaṁ rocamānaṁ
vaijayantyā ca mālayā
cāru-prasanna-vadanaṁ
sphuran-makara-kuṇḍalam
prekṣaṇīyaṁ nṛ-lokasya
sānurāga-smitekṣaṇam
apīvya-vayasaṁ matta-
mṛgendrodāra-vikramam
paryapṛcchan mahā-buddhis
tejasā tasya dharṣitaḥ
śaṅkitaḥ śanakai rājā
durdharṣam iva tejasā

Synonyms

tampara Ele; ālokyaolhando; ghanacomo uma nuvem; śyā­mamazul-escura; pītaamarela; kauśeyaseda; vāsasamcuja roupa; śrīvatsaa marca Śrīvatsa; vakṣasamem cujo peito; bhrā­jatbrilhante; kaustubhenacom a joia Kaustubha; virājitamreluzente; catuḥ-bhujamde quatro braços; rocamānamembelezado; vaijayantyāchamada Vaijayantī; cae; mālayāpela guirlanda de flores; cāruatraente; prasannae calmo; vadanamcujo rosto; sphuratrefulgentes; makaraem forma de tubarões; kuṇḍalamcujos brincos; prekṣaṇīyamatraindo os olhos; nṛ-lokasyada humanidade; sacom; anurāgaafeição; smitasorridente; īkṣaṇamcujos olhos ou olhar; apīvyabela; vayasamcuja forma juvenil; mattairado; mṛga-indracomo um leão; udāranobre; vikra­mamcujo andar; parya-pṛcchatinterrogou; mahā-buddhiḥtendo grande inteligência; tejasāpela refulgência; tasyadEle; dharṣi­taḥdominado; śaṅkitaḥtendo dúvida; śanakaiḥdevagar; rājāo rei; durdharṣaminvencível; ivade fato; tejasācom Sua reful­gência.

Translation

Ao olhar para o Senhor, o rei Mucukunda viu que Ele era azul­-escuro como uma nuvem, tinha quatro braços e usava uma roupa de seda amarela. Em Seu peito, trazia a marca Śrīvatsa e, em Seu pescoço, a refulgente joia Kaustubha. Adornado com uma guir­landa Vaijayantī, o Senhor exibia Seu belo e pacífico rosto, que atrai os olhos de toda a humanidade com seus brincos em forma de tubarão e com seu olhar sorridente e afetuoso. A beleza de Sua forma juvenil era insuperável, e Seu andar tinha a nobreza de um leão raivoso. O inteligentíssimo rei maravilhou-se diante da refulgência do Senhor, que mostrava ser Ele invencível. Expres­sando sua incerteza, Mucukunda interrogou hesitantemente o Senhor da seguinte maneira.

Purport

SIGNIFICADO—É significativo que o verso vinte e quatro afirme que catur-bhujaṁ rocamānam: “O Senhor foi visto na beleza de Sua forma de quatro braços.” Em toda esta grande obra, encontramos o Senhor Kṛṣṇa manifestando Suas várias formas transcendentais, com mais destaque para a forma de dois braços de Kṛṣṇa e a forma de quatro braços de Nārāyaṇa ou Viṣṇu. Logo, não há dúvida de que Kṛṣṇa e Viṣṇu não são diferentes, ou de que Kṛṣṇa é a forma original do Senhor. Isso costuma ser objetivo de equívocos, mas os grandes ācāryas, peritos na ciência espiritual, esclareceram o assunto para nós. Deus em Sua forma original não é apenas o criador, mantenedor e destruidor, ou o punidor das almas condicionadas, mas sim a Divindade de beleza infinita, desfrutando por Si mesmo, em Sua própria morada. Essa é a forma de Kṛṣṇa, o mesmo Kṛṣṇa que Se expande nas formas de Viṣṇu para manter nosso desajeitado mundo.
Śrīla Jīva Gosvāmī menciona que a palavra śaṅkitaḥ, “que tem alguma dúvida”, indica que Mucukunda estava pensando: “É este, de fato, o Senhor Supremo?” Ele se expressa com franqueza nos versos seguintes.