ŚB 10.47.13

सकृदधरसुधां स्वां मोहिनीं पाययित्वा
सुमनस इव सद्यस्तत्यजेऽस्मान् भवाद‍ृक् ।
परिचरति कथं तत्पादपद्मं नु पद्मा
ह्यपि बत हृतचेता ह्युत्तम:श्लोकजल्पै: ॥ १३ ॥
sakṛd adhara-sudhāṁ svāṁ mohinīṁ pāyayitvā
sumanasa iva sadyas tatyaje ’smān bhavādṛk
paricarati kathaṁ tat-pāda-padmaṁ nu padmā
hy api bata hṛta-cetā hy uttamaḥ-śloka-jalpaiḥ

Synonyms

sakṛtuma vez; adharados lábios; sudhāmo néctar; svāmSeu próprio; mohinīmatordoante; pāyayitvāfazendo beber; sumanasaḥflores; ivacomo; sadyaḥde repente; tatyajeEle abandonou; asmāna nós; bhavādṛkcomo tu; paricaratiserve; kathampor que; tatdEle; pāda-padmampés de lótus; nugostaria de saber; padmāLakṣmī, a deusa da fortuna; hi apide fato, porque; bataai!; hṛtaarrebatada; cetāḥsua mente; hidecerto; uttamaḥ­-ślokade Kṛṣṇa; jalpaiḥpela fala falsa.

Translation

Após fazer-nos beber o encantador néctar de Seus lábios uma única vez, Kṛṣṇa de repente nos abandonou, assim como tu podes abandonar logo algumas flores. Como é, então, que a Deusa Padmā serve de boa vontade a Seus pés de lótus? Ai! A resposta decerto deve ser que a mente dela foi arrebatada pelas enganadoras palavras dEle.

Purport

SIGNIFICADO—Neste verso, Śrīmatī Rādhārāṇī continua a comparar Śrī Kṛṣṇa ao abelhão e, em Sua aflição, Ela diz que a razão por que a deusa da fortuna está sempre devotada a Seus pés de lótus deve ser que ela foi enganada pelas promessas de Kṛṣṇa. Segundo Śrīla Viśvanātha Cakravartī, esta afirmação de Śrīmatī Rādhārāṇī ilustra parijalpa, como se descreve no Śrī Ujjvala-nīlamaṇi (14.184):
prabhor nidayatā-śāṭhya-
cāpalyādy-upapādanāt
sva-vicakṣaṇatā-vyaktir
bhaṅgyā syāt parijalpitam
Parijalpa é aquele discurso que, através de vários artifícios, mostra a esperteza do orador ao mesmo tempo que expõe a falta de misericórdia, duplicidade, não-confiabilidade etc. do seu Senhor.”