ŚB 10.16.29
Devanagari
तस्याक्षिभिर्गरलमुद्वमत: शिर:सु
यद् यत् समुन्नमति नि:श्वसतो रुषोच्चै: ।
नृत्यन् पदानुनमयन् दमयां बभूव
पुष्पै: प्रपूजित इवेह पुमान् पुराण: ॥ २९ ॥
यद् यत् समुन्नमति नि:श्वसतो रुषोच्चै: ।
नृत्यन् पदानुनमयन् दमयां बभूव
पुष्पै: प्रपूजित इवेह पुमान् पुराण: ॥ २९ ॥
Verse text
tasyākṣibhir garalam udvamataḥ śiraḥsu
yad yat samunnamati niḥśvasato ruṣoccaiḥ
nṛtyan padānunamayan damayāṁ babhūva
puṣpaiḥ prapūjita iveha pumān purāṇaḥ
yad yat samunnamati niḥśvasato ruṣoccaiḥ
nṛtyan padānunamayan damayāṁ babhūva
puṣpaiḥ prapūjita iveha pumān purāṇaḥ
Synonyms
tasya — dele; akṣibhiḥ — dos olhos; garalam — rejeito venenoso; udvamataḥ — que estava vomitando; śiraḥsu — entre as cabeças; yat yat — qualquer uma; samunnamati — que se erguia; niḥśvasataḥ — que estava respirando; ruṣā — por causa da ira; uccaiḥ — pesadamente; nṛtyan — enquanto dançava; padā — com Seu pé; anunamayan — fazendo curvar; damayām babhūva — Ele subjugava; puṣpaiḥ — com flores; prapūjitaḥ — sendo adorado; iva — de fato; iha — nesta ocasião; pumān — a Personalidade de Deus; purāṇaḥ — original.
Translation
Deixando escorrer um refugo venenoso de seus olhos, Kāliya ocasionalmente ousava erguer uma de suas cabeças, que respirava com muita dificuldade devido à ira. Então, o Senhor dançava sobre ela e a subjugava, forçando-a com Seu pé a curvar-se. Os semideuses aproveitavam cada uma destas exibições como uma oportunidade de adorar Kṛṣṇa, a original Personalidade de Deus, com chuvas de flores.