Bhagavad-gītā Como Ele É 8.10

प्रयाणकाले मनसाचलेन
भक्त्य‍ा युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्य-
क्स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ १० ॥
prayāṇa-kāle manasācalena
bhaktyā yukto yoga-balena caiva
bhruvor madhye prāṇam āveśya samyak
sa taṁ paraṁ puruṣam upaiti divyam

Synonyms

prayāṇa-kāleno momento da morte; manasāpela mente; acalenasem que ela se desvie; bhaktyācom devoção plena; yuktaḥocupado; yoga-balenapelo poder da yoga mística; catambém; evadecerto; bhruvoḥas duas sobrancelhas; madhyeentre; prāṇamo ar vital; āveśyaestabelecendo; samyakcompletamente; saḥele; tamessa; paramtranscendental; puruṣamPersonalidade de Deus; upaitialcança; divyamno reino espiritual.

Translation

Aquele que, ao chegar a hora da morte, fixar seu ar vital entre as sobrancelhas e, pela força da yoga, com a mente indesviável, ocupar-se em lembrar o Senhor Supremo com devoção plena, com certeza alcançará a Suprema Personalidade de Deus.

Purport

Neste verso, afirma-se com toda a clareza que, na hora da morte, devemos fixar a mente na Suprema Personalidade de Deus com devoção. Para aqueles que têm prática em yoga, recomenda-se que elevem a força vital entre as sobrancelhas (ao ājñā-cakra). Sugere-se aqui a prática da ṣaṭ-cakra-yoga, que envolve meditação nos seis cakras. O devoto puro não pratica tal yoga, mas como está sempre ocupado na consciência de Kṛṣṇa, no momento da morte pode lembrar-se da Suprema Personalidade de Deus por Sua graça. Isto se explica no verso quatorze.
O uso específico da palavra yoga-balena é significativo neste verso, porque, sem a prática de yoga — seja ṣaṭ-cakra-yoga, ou bhakti-yoga —, não será possível chegar a este estado transcendental de existência na hora da morte. Não será possível lembrar-se do Senhor Supremo assim de repente; é preciso que se pratique algum sistema de yoga, especialmente o de bhakti-yoga. Uma vez que ao chegar a hora da morte a mente fica muito perturbada, é necessário praticar a transcendência através da yoga durante a vida.