ŚB 9.23.38

अन्वमोदन्त तद्विश्वेदेवा: पितर एव च ।
शैब्या गर्भमधात् काले कुमारं सुषुवे शुभम् ।
स विदर्भ इति प्रोक्त उपयेमे स्‍नुषां सतीम् ॥ ३८ ॥
anvamodanta tad viśve-
devāḥ pitara eva ca
śaibyā garbham adhāt kāle
kumāraṁ suṣuve śubham
sa vidarbha iti prokta
upayeme snuṣāṁ satīm

Palabra por palabra

anvamodantaaceptada; tatesa afirmación que predecía el nacimiento de un hijo; viśvedevāḥlos semidioses viśvedevas; pitaraḥlos pitās, los antepasados; evaen verdad; catambién; śaibyāla esposa de Jyāmagha; garbhamembarazo; adhātconcibió; kālea su debido tiempo; kumāramun hijo; suṣuvedio a luz; śubhammuy auspicioso; saḥaquel hijo; vidarbhaḥVidarbha; itiasí; proktaḥera bien sabido; upayemese casó más tarde; snuṣāmque había sido aceptada como nuera; satīmmuchacha muy casta.

Traducción

Hacía muchísimo tiempo, Jyāmagha había adorado a los semidioses y a los pitās, por lo cual se sentían muy complacidos con él. Ahora, por su misericordia, las palabras de Jyāmagha se volvieron ciertas. Aunque Śaibyā era estéril, por la gracia de los semidioses quedó embarazada, y, a su debido tiempo, fue madre de un niño que se llamó Vidarbha. Como antes del nacimiento de aquel hijo habían aceptado a la muchacha como nuera, Vidarbha, cuando creció, se casó con ella.

Significado

Así terminan los significados de Bhaktivedanta correspondientes al capítulo vigesimotercero del Canto Noveno del Śrīmad-Bhāgavatam, titulado «Dinastías de los hijos de Yayāti».