ŚB 9.21.7

अथान्यो भोक्ष्यमाणस्य विभक्तस्य महीपते: ।
विभक्तं व्यभजत् तस्मै वृषलाय हरिं स्मरन् ॥ ७ ॥
athānyo bhokṣyamāṇasya
vibhaktasya mahīpateḥ
vibhaktaṁ vyabhajat tasmai
vṛṣalāya hariṁ smaran

Palabra por palabra

athaa continuación; anyaḥotro visitante; bhokṣyamāṇasyaque estaba a punto de comer; vibhaktasyadespués de reservar la parte destinada a su familia; mahīpateḥdel rey; vibhaktamel alimento correspondiente a la familia; vyabhajatdividió y repartió; tasmaia él; vṛṣalāyaa un śūdra; harima la Suprema Personalidad de Dios; smaranrecordando.

Traducción

A continuación, Rantideva reservó parte de lo que quedaba de comida para sus familiares, pero, cuando estaba a punto de comerse su parte, un śūdra entró a visitarle. Como veía al śūdra en relación con la Suprema Personalidad de Dios, el rey Rantideva compartió también con él su comida.

Significado

El rey Rantideva veía a todos los seres como partes de la Suprema Personalidad de Dios, de modo que nunca se paraba a distinguir entre brāhmaṇas y śūdras, ricos y pobres. Esa visión ecuánime se denomina sama-darśinaḥ (paṇḍitāḥ sama-darśinaḥ). La persona que ha llegado a percibir realmente que la Suprema Personalidad de Dios está en el corazón de todos y que todo ser vivo es parte del Señor, no hace diferencia alguna entre brāhmaṇas y śūdras, o entre pobres (daridra) y ricos (dhanī). Esa persona es ecuánime en su forma de ver y de tratar a todos los seres vivientes, y no hace diferencias entre ellos.