ŚB 9.13.15
Devanagari
तस्माद् बृहद्रथस्तस्य महावीर्य: सुधृत्पिता ।
सुधृतेर्धृष्टकेतुर्वै हर्यश्वोऽथ मरुस्तत: ॥ १५ ॥
सुधृतेर्धृष्टकेतुर्वै हर्यश्वोऽथ मरुस्तत: ॥ १५ ॥
Texto
tasmād bṛhadrathas tasya
mahāvīryaḥ sudhṛt-pitā
sudhṛter dhṛṣṭaketur vai
haryaśvo ’tha marus tataḥ
mahāvīryaḥ sudhṛt-pitā
sudhṛter dhṛṣṭaketur vai
haryaśvo ’tha marus tataḥ
Palabra por palabra
tasmāt — de Devarāta; bṛhadrathaḥ — un hijo llamado Bṛhadratha; tasya — de él (de Bṛhadratha); mahāvīryaḥ — un hijo llamado Mahāvīrya; sudhṛt-pitā — que fue padre del rey Sudhṛti; sudhṛteḥ — de Sudhṛti; dhṛṣṭaketuḥ — un hijo llamado Dhṛṣṭaketu; vai — en verdad; haryaśvaḥ — su hijo fue Haryaśva; atha — a continuación; maruḥ — Maru; tataḥ — a continuación.
Traducción
De Devarāta nació un hijo llamado Bṛhadratha, y de Bṛhadratha nació Mahāvīrya. Mahāvīrya fue padre de Sudhṛti; el hijo de Sudhṛti fue Dhṛṣṭaketu, y de Dhṛṣṭaketu nació Haryaśva. Haryaśva tuvo un hijo llamado Maru.