ŚB 4.26.22

परमोऽनुग्रहो दण्डो भृत्येषु प्रभुणार्पित: ।
बालो न वेद तत्तन्वि बन्धुकृत्यममर्षण: ॥ २२ ॥
paramo ’nugraho daṇḍo
bhṛtyeṣu prabhuṇārpitaḥ
bālo na veda tat tanvi
bandhu-kṛtyam amarṣaṇaḥ

Palabra por palabra

paramaḥsuprema; anugrahaḥmisericordia; daṇḍaḥcastigo; bhṛtyeṣua los sirvientes; prabhuṇāpor el amo; arpitaḥconcedido; bālaḥnecio; nano; vedasabe; tateso; tanvi¡oh, delicada doncella!; bandhu-kṛtyamel deber de un amigo; amarṣaṇaḥenfadado.

Traducción

Mi querida y delicada doncella, cuando un amo castiga a su sirviente, el sirviente debe aceptar el castigo y considerarlo una gran misericordia. El que se enfada tiene que ser muy tonto para no entender que ese es el deber de su amigo.

Significado

Se dice que el necio, por lo general, no puede aceptar las buenas instrucciones. En vez de aceptarlas, se irrita. Su ira se compara al veneno de la serpiente. Cuando se la alimenta con leche y plátanos, la serpiente se vuelve más venenosa. Se le da bien de comer, y en lugar de ser más misericordiosa y sobria, se vuelve más terriblemente venenosa. De manera similar, cuando un necio recibe un buen consejo, en lugar de corregirse, se enfada.