ŚB 3.22.12
Devanagari
उद्यतस्य हि कामस्य प्रतिवादो न शस्यते ।
अपि निर्मुक्तसङ्गस्य कामरक्तस्य किं पुन: ॥ १२ ॥
अपि निर्मुक्तसङ्गस्य कामरक्तस्य किं पुन: ॥ १२ ॥
Texto
udyatasya hi kāmasya
prativādo na śasyate
api nirmukta-saṅgasya
kāma-raktasya kiṁ punaḥ
prativādo na śasyate
api nirmukta-saṅgasya
kāma-raktasya kiṁ punaḥ
Palabra por palabra
udyatasya — que ha venido por sí misma; hi — de hecho; kāmasya — de deseo material; prativādaḥ — el rechazo; na — no; śasyate — para ser alabado; api — incluso; nirmukta — de aquel que está libre; saṅgasya — del apego; kāma — a placeres sensuales; raktasya — de alguien adicto por; kim punaḥ — cuánto menos.
Traducción
Rechazar una ofrenda que viene por si misma no es recomendable ni siquiera para alguien absolutamente libre de todo apego, y mucho menos para alguien adicto al placer sensual.
Significado
En la vida material todos desean la complacencia de los sentidos; por eso, si una persona obtiene sin esforzarse un objeto para complacer los sentidos, no debe negarse a aceptarlo. Kardama Muni no buscaba la complacencia de los sentidos, pero aspiraba a casarse, y oró al Señor por una esposa adecuada. Svāyambhuva Manu lo sabía, y convenció indirectamente a Kardama Muni: «Tú deseas una esposa como mi hija, que ahora está presente ante ti. No debes ser reacio a que tus oraciones se cumplan; debes aceptar a mi hija».