ŚB 3.14.48

स वै महाभागवतो महात्मा
महानुभावो महतां महिष्ठ: ।
प्रवृद्धभक्त्या ह्यनुभाविताशये
निवेश्य वैकुण्ठमिमं विहास्यति ॥ ४८ ॥
sa vai mahā-bhāgavato mahātmā
mahānubhāvo mahatāṁ mahiṣṭhaḥ
pravṛddha-bhaktyā hy anubhāvitāśaye
niveśya vaikuṇṭham imaṁ vihāsyati

Palabra por palabra

saḥél; vaiciertamente; mahā-bhāgavataḥel devoto más elevado; mahā-ātmāamplia inteligencia; mahā-anubhāvaḥamplia influencia; mahatāmde las grandes almas; mahiṣṭhaḥla más grande; pravṛddhabien maduro; bhaktyāmediante servicio devocional; hiciertamente; anubhāvitasituado en la etapa anubhāva del éxtasis; āśayeen la mente; niveśyaentrando; vaikuṇṭhamen el cielo espiritual; imameste (mundo material); vihāsyatiabandonará.

Traducción

Ese supremo devoto del Señor tendrá amplia inteligencia y amplia influencia, y será la más grande de las grandes almas. Por su maduro servicio devocional, ciertamente estará en una situación de éxtasis trascendental, y entrará al cielo espiritual tras dejar este mundo material.

Significado

Hay tres etapas de desarrollo trascendental en el servicio devocional, técnicamente conocidas como sthāyi-bhāva, anubhāva, y mahābhāva. Se conoce como sthāyi-bhāva el amor perfecto y continuo por Dios, y, cuando se lleva a cabo en un tipo concreto de relación trascendental, se llama anubhāva. Pero la etapa de mahābhāva se puede ver entre las energías personales de la potencia de placer del Señor. Se entiende que el nieto de Diti, Prahlāda Mahārāja, estaría constantemente meditando en el Señor y repitiendo Sus actividades. Como se mantendría meditando constantemente, pasaría con facilidad al mundo espiritual tras abandonar su cuerpo material. Esta meditación se lleva a cabo de un modo aun más oportuno si se canta y escucha el santo nombre del Señor. Esto se recomienda en especial para esta era de Kali.