CC Madhya-līlā 24.123

মুমুক্ষবো ঘোররূপান্ হিত্বা ভূতপতীনথ ।
নারায়ণ-কলাঃ শান্তা ভজন্তি হ্যনসূয়বঃ ॥ ১২৩ ॥
mumukṣavo ghora-rūpān
hitvā bhūta-patīn atha
nārāyaṇa-kalāḥ śāntā
bhajanti hy anasūyavaḥ

Palabra por palabra

mumukṣavaḥlos que son perfectamente eruditos, que desean la perfección más elevada, y que, a diferencia de los demonios y no devotos, nunca sienten envidia de nadie; ghora-rūpāna semidioses de temible aspecto corporal; hitvāabanadonando; bhūta-patīna los antepasados (prajāpatis); athapor lo tanto; nārāyaṇa-kalāḥa las expansiones plenarias del Señor Nārāyaṇa; śāntāḥmuy pacíficos; bhajantiellos adoran; hiciertamente; anasūyavaḥno envidiosos.

Traducción

«“Aquellos que quieren liberarse de las garras de la materia abandonan la adoración de los semidioses cuyo aspecto físico es temible. Esos devotos pacíficos, que no sienten envidia de los semidioses, adoran a las distintas formas de la Suprema Personalidad de Dios, Nārāyaṇa.”

Significado

Esta cita pertenece al Śrīmad-Bhāgavatam (1.2.26). Quienes desean realmente la perfección suprema adoran al Señor Viṣṇu en Sus diversas encarnaciones. Los que sienten atracción por el modo de vida materialista y están siempre agitados y llenos de ansiedad, adoran a semidioses de aspecto temible, semidioses como la diosa Kālī y Kāla-bhairava (Rudra). Los devotos de Kṛṣṇa, sin embargo, no envidian a los semidioses ni a sus adoradores, sino que, de forma pacífica, ofrecen servicio devocional a las encarnaciones de Nārāyaṇa.