CC Madhya-līlā 10.12
Bengalí
ভবদ্বিধা ভাগবতাস্তীর্থীভূতাঃ স্বয়ং বিভো ।
তীর্থীকুর্বন্তি তীর্থানি স্বান্তঃস্থেন গদাভৃতা ॥ ১২ ॥
তীর্থীকুর্বন্তি তীর্থানি স্বান্তঃস্থেন গদাভৃতা ॥ ১২ ॥
Texto
bhavad-vidhā bhāgavatās
tīrthī-bhūtāḥ svayaṁ vibho
tīrthī-kurvanti tīrthāni
svāntaḥ-sthena gadā-bhṛtā
tīrthī-bhūtāḥ svayaṁ vibho
tīrthī-kurvanti tīrthāni
svāntaḥ-sthena gadā-bhṛtā
Palabra por palabra
bhavat — tu gracia; vidhāḥ — como; bhāgavatāḥ — devotos; tīrthī — como lugares sagrados de peregrinaje; bhūtāḥ — existir; svayam — en sí mismos; vibho — ¡oh, todopoderoso!; tīrthī-kurvanti — convierte en lugares sagrados de peregrinaje; tīrthāni — los lugares sagrados; sva-antaḥ-sthena — estando situado en sus corazones; gadā-bhṛtā — por la Personalidad de Dios.
Traducción
«“Los santos de tu categoría son en sí mismos lugares de peregrinación. A causa de su pureza, son compañeros constantes del Señor y, por lo tanto, pueden purificar incluso los lugares de peregrinación.”
Significado
Este verso, con el que Mahārāja Yudhiṣṭhira se dirigió a Vidura en el Śrīmad-Bhāgavatam (1.13.10), se cita también en el Ādi-līlā (1.63).