Bg. 11.35
Devanagari
सञ्जय उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य
कृताञ्जलिर्वेपमान: किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं
सगद्गदं भीतभीत: प्रणम्य ॥ ३५ ॥
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य
कृताञ्जलिर्वेपमान: किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं
सगद्गदं भीतभीत: प्रणम्य ॥ ३५ ॥
Text verša
sañjaya uvāca
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya
etac chrutvā vacanaṁ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṁ
sa-gadgadaṁ bhīta-bhītaḥ praṇamya
Synonymá
sañjayaḥ uvāca — Sañjaya riekol Dhṛtarāṣṭrovi; etat — tak; śrutvā — vypočul; vacanam — reč; keśavasya — Kṛṣṇu; kṛta-añjaliḥ — so zopnutými rukami; vepamānaḥ — trasúci sa; kirītī — Arjuna; namaskṛtvā — klaňal sa; bhūyaḥ — znovu; eva — tiež; āha — riekol; kṛṣṇam — Kṛṣṇovi; sa-gadgadam — so zalknutým hlasom; bhīta-bhītaḥ — s bázňou; praṇamya — vzdávajúc úctu.
Preklad
Sañjaya riekol Dhṛtarāṣṭrovi: „Ó, kráľ, keď si trasúci sa Arjuna vypočul tieto slová Najvyššej Božskej Osobnosti, opätovne sa klaňal so zopnutými rukami. Bázlivo a so zalknutým hlasom oslovil Kṛṣṇu.“
Význam
Už sme vysvetlili, že pri uzretí vesmírnej podoby Najvyššej Božskej Osobnosti bol Arjuna zmätený, a tak sa Kṛṣṇovi znovu klaňal a s rozochveným hlasom sa začal modliť, nie snáď ako priateľ, ale ako užasnutý oddaný.