ШБ 10.89.21

श्रीशुक उवाच
एकदा द्वारवत्यां तु विप्रपत्न्‍या: कुमारक: ।
जातमात्रो भुवं स्पृष्ट्वा ममार किल भारत ॥ २१ ॥
ш́рӣ-ш́ука ува̄ча
экада̄ два̄раватйа̄м̇ ту
випра-патнйа̄х̣ кума̄раках̣
джа̄та-ма̄тро бхувам̇ спр̣шт̣ва̄
мама̄ра кила бха̄рата

Пословный перевод

ш́рӣ-ш́уках̣ ува̄чаШукадева Госвами сказал; экада̄однажды; два̄раватйа̄мв Двараке; туи; випрабрахмана; патнйа̄х̣жены; кума̄раках̣младенец; джа̄тародившийся; ма̄трах̣только что; бхувамземли; спр̣шт̣ва̄коснувшись; мама̄раумер; киланесомненно; бха̄ратао потомок Бхараты (Махараджа Парикшит).

Перевод

Шукадева Госвами сказал: Как-то раз в Двараке жена одного брахмана родила сына, однако, о Бхарата, ребенок умер, как только коснулся земли.

Комментарий

Эта глава прославляет Господа Вишну как Верховную Личность Бога. Теперь же Шукадева Госвами собирается показать, что Господь Кришна и есть та самая Личность Бога. Для этого он расскажет еще об одной лиле Господа, раскрывающей Его ни с чем не сравнимые божественные качества.