ŚB 9.23.30-31

माधवा वृष्णयो राजन् यादवाश्चेति संज्ञिता: ।
यदुपुत्रस्य च क्रोष्टो: पुत्रो वृजिनवांस्तत: ।
स्वाहितोऽतो विषद्गुर्वै तस्य चित्ररथस्तत: ॥ ३० ॥
शशबिन्दुर्महायोगी महाभागो महानभूत् ।
चतुर्दशमहारत्नश्चक्रवर्त्यपराजित: ॥ ३१ ॥
mādhavā vṛṣṇayo rājan
yādavāś ceti saṁjñitāḥ
yadu-putrasya ca kroṣṭoḥ
putro vṛjinavāṁs tataḥ
svāhito ’to viṣadgur vai
tasya citrarathas tataḥ
śaśabindur mahā-yogī
mahā-bhāgo mahān abhūt
caturdaśa-mahāratnaś
cakravarty aparājitaḥ

Synonyms

mādhavāḥa dinastia que começa com Madhu; vṛṣṇayaḥa dinastia que começa com Vṛṣṇi; rājanó rei (Mahārāja Parīkṣit); yādavāḥa dinastia que começa com Yadu; cae; itiassim; saṁjñitāḥrecebem esses nomes devido àquelas diferentes pessoas; yadu-putrasyao filho de Yadu; catambém; kroṣṭoḥde Kroṣṭā; putraḥo filho; vṛjinavānseu nome era Vṛjinavān; tataḥdele (Vṛjinavān); svāhitaḥSvāhita; ataḥem seguida; viṣadguḥum filho chamado Viṣadgu; vaina verdade; tasyadele; citrarathaḥCitraratha; tataḥdele; śaśabinduḥŚaśabindu; mahā-yogīum grande místico; mahā-bhāgaḥmuito afortunado; mahānuma grande personalidade; abhūtele se tornou; caturdaśa-mahāratnaḥquatorze classes de grandes opulências; cakravartīele possuía como imperador; aparājitaḥnão derrotado por nenhuma outra pessoa.

Translation

Ó Mahārāja Parīkṣit, porque Yadu, Madhu e Vṛṣṇi inauguraram suas próprias dinastias, elas são conhecidas como Yādava, Mādhava e Vṛṣṇi. O filho de Yadu chamado Kroṣṭā teve um filho chamado Vṛjinavān. O filho de Vṛjinavān foi Svāhita; o filho de Svāhita, Viṣadgu; o filho de Viṣadgu, Citraratha, e o filho de Citraratha, Śaśabindu. O afortunadíssimo Śaśabindu, que foi um grande místico, possuía quatorze opulências e era proprietário de quatorze grandes joias. Assim, tornou-se o imperador do mundo.

Purport

SIGNIFICADO—No Mārkaṇḍeya Purāṇa, descrevem-se as quatorze classes de joias da seguinte maneira: (1) um elefante, (2) um cavalo, (3) uma qua­driga, (4) uma esposa, (5) flechas, (6) uma reserva de riquezas, (7) uma guirlanda, (8) trajes preciosos, (9) árvores, (10) uma lança, (11) um laço, (12) joias, (13) uma sombrinha e (14) os princípios re­guladores. Para ser imperador, a pessoa deve possuir todas essas quatorze opulências. Śaśabindu possuía todas elas.