ŚB 5.1.4

संशयोऽयं महान् ब्रह्मन् दारागारसुतादिषु ।
सक्तस्य यत्सिद्धिरभूत्कृष्णे च मतिरच्युता ॥ ४ ॥
saṁśayo ’yaṁ mahān brahman
dārāgāra-sutādiṣu
saktasya yat siddhir abhūt
kṛṣṇe ca matir acyutā

Synonyms

saṁśayaḥdúvida; ayamesta; mahāngrande; brahmanó brāhmaṇa; dāraà esposa; āgāralar; sutafilhos; ādiṣue assim por diante; saktasyade uma pessoa apegada; yatporque; siddhiḥperfeição; abhūttornou-se; kṛṣṇea Kṛṣṇa; catambém; matiḥapego; acyutāinfalível.

Translation

O rei prosseguiu: Ó grande brāhmaṇa, esta é a minha grande dú­vida. Como foi possível a uma pessoa como o rei Priyavrata, que era tão apegado a esposa, filhos e lar, alcançar a perfeição máxima e infalível em consciência de Kṛṣṇa?

Purport

SIGNIFICADO—O rei Parīkṣit surpreendeu-se ao saber que uma pessoa tão apegada a esposa, filhos e lar pudesse se tornar tão perfeitamente consciente de Kṛṣṇa. Prahlāda Mahārāja diz:
matir na kṛṣṇe parataḥ svato vā
mitho ’bhipadyeta gṛha-vratānām
O gṛhavrata, aquele que fez um voto de cumprir com seus deveres familiares, não tem possibilidade de tornar-se consciente de Kṛṣṇa. Isso porque a maioria dos gṛhavratas deixam-se conduzir pelo gozo dos sentidos e, portanto, deslizam gradualmente às mais escuras regiões da existência material (adānta-gobhir viśatāṁ tamisram). Será que eles podem realmente tornar-se perfeitos em consciência de Kṛṣṇa? Mahārāja Parīkṣit pediu a Śukadeva Gosvāmī que esclare­cesse essa grande dúvida.