ŚB 3.4.12

स एष साधो चरमो भवाना-
मासादितस्ते मदनुग्रहो यत् ।
यन्मां नृलोकान् रह उत्सृजन्तं
दिष्टय‍ा दद‍ृश्वान् विशदानुवृत्त्या ॥ १२ ॥
sa eṣa sādho caramo bhavānām
āsāditas te mad-anugraho yat
yan māṁ nṛlokān raha utsṛjantaṁ
diṣṭyā dadṛśvān viśadānuvṛttyā

Synonyms

saḥesta; eṣaḥdaquelas; sādhoó honesto; caramaḥa principal; bhavānāmde todas as tuas encarnações (como Vasu); āsāditaḥagora obtido; tea ti; matMinha; anugrahaḥmisericórdia; yattal como é; yatporque; māma Mim; nṛ-lokānos planetas das almas condicionadas; rahaḥsolitário; utsṛjantamao deixar; diṣṭyāpor ver; dadṛśvāno que tens visto; viśada-anuvṛttyāpela devoção inabalável.

Translation

Ó honesto, tua vida atual é a última e a principal porque, neste período de vida, foste recompensado com Meu favor último. Agora podes ir para Minha morada transcendental, Vaikuṇṭha, deixando este universo das entidades vivas condicionadas. Tua visita a Mim neste local solitário por causa de teu serviço devocional puro e inabalável é uma grande bênção para ti.

Purport

Quando uma pessoa está totalmente familiarizada com o conhecimento do Senhor, na medida em que este conhecimento pode ser assimilado por uma entidade viva perfeita no estado liberado, ela recebe permissão para entrar no céu espiritual, onde existem os planetas Vaikuṇṭha. O Senhor estava sentado em um local solitário, já prestes a desaparecer da vista dos habitantes deste universo, e Uddhava teve a fortuna de vê-lO exatamente naquele momento, recebendo, assim, permissão do Senhor para entrar em Vaikuṇṭha. O Senhor está em toda parte em todos os momentos, e Seu aparecimento e desaparecimento são apenas a experiência dos habitantes de um universo em particular. Ele é assim como o Sol. O Sol não aparece nem desaparece do céu; só os homens é que experimentam o nascer do Sol pela manhã e o pôr do Sol à tardinha. O Senhor está simultaneamente tanto em Vaikuṇṭha quanto em toda parte dentro e fora de Vaikuṇṭha.