ŚB 10.39.30

योऽह्न: क्षये व्रजमनन्तसख: परीतो
गोपैर्विशन् खुररजश्छुरितालकस्रक् ।
वेणुं क्‍वणन् स्मितकटाक्षनिरीक्षणेन
चित्तं क्षिणोत्यमुमृते नु कथं भवेम ॥ ३० ॥
yo ’hnaḥ kṣaye vrajam ananta-sakhaḥ parīto
gopair viśan khura-rajaś-churitālaka-srak
veṇuṁ kvaṇan smita-katākṣa-nirīkṣaṇena
cittaṁ kṣiṇoty amum ṛte nu kathaṁ bhavema

Synonyms

yaḥquem; ahnaḥdo dia; kṣayeno desaparecimento; vrajama vila de Vraja; anantade Ananta, o Senhor Balarāma; sakhaḥo amigo, Kṛṣṇa; parītaḥacompanhado de todos os lados; gopaiḥpelos vaqueirinhos; viśanentrando; khuradas marcas dos cascos (das vacas); rajaḥcom a poeira; churitacobertos; alakaos cachos de Seu cabelo; srake Suas guirlandas; veṇumSua flauta; kvaṇantocando; smitasorrindo; kaṭa-akṣados cantos de Seus olhos; nirīkṣaṇenacom olhares; cittamnossas mentes; kṣiṇotiEle destrói; amumEle; ṛtesem; nude fato; kathamcomo; bhavemapodemos existir.

Translation

Como podemos existir sem o amigo de Ananta, Kṛṣṇa, que voltava para Vraja ao entardecer em companhia dos vaqueirinhos, com o cabelo e a guirlanda cheios da poeira levantada pelos cascos das vacas? Enquanto tocava flauta, Ele cativava nossa mente com Seus sorridentes olhares de soslaio.