ŚB 10.12.40
Devanagari
श्रीसूत उवाच
इत्थं द्विजा यादवदेवदत्त:
श्रुत्वा स्वरातुश्चरितं विचित्रम् ।
पप्रच्छ भूयोऽपि तदेव पुण्यं
वैयासकिं यन्निगृहीतचेता: ॥ ४० ॥
इत्थं द्विजा यादवदेवदत्त:
श्रुत्वा स्वरातुश्चरितं विचित्रम् ।
पप्रच्छ भूयोऽपि तदेव पुण्यं
वैयासकिं यन्निगृहीतचेता: ॥ ४० ॥
Verse text
śrī-sūta uvāca
itthaṁ dvijā yādavadeva-dattaḥ
śrutvā sva-rātuś caritaṁ vicitram
papraccha bhūyo ’pi tad eva puṇyaṁ
vaiyāsakiṁ yan nigṛhīta-cetāḥ
itthaṁ dvijā yādavadeva-dattaḥ
śrutvā sva-rātuś caritaṁ vicitram
papraccha bhūyo ’pi tad eva puṇyaṁ
vaiyāsakiṁ yan nigṛhīta-cetāḥ
Synonyms
śrī-sūtaḥ uvāca — Śrī Sūta Gosvāmī falou aos santos reunidos em Naimiṣāraṇya; ittham — dessa maneira; dvijāḥ — ó brāhmaṇas eruditos; yādava-deva-dattaḥ — Mahārāja Parīkṣit (ou Mahārāja Yudhiṣṭhira), que era protegido por Yādavadeva, Kṛṣṇa; śrutvā — ouvindo; sva-rātuḥ — de Kṛṣṇa, que o salvou quando ele estava no ventre de sua mãe, Uttarā; caritam — as atividades; vicitram — muitíssimo maravilhosas; papraccha — perguntou; bhūyaḥ api — também de novo; tat eva — tais atividades; puṇyam — que são sempre plenas de atividades piedosas; vaiyāsakim — a Śukadeva Gosvāmī; yat — porque; nigṛhīta-cetāḥ — Parīkṣit Mahārāja já se tornara fixo em ouvir sobre Kṛṣṇa.
Translation
Śrī Sūta Gosvāmī disse: Ó santos eruditos, os passatempos infantis de Śrī Kṛṣṇa são muito maravilhosos. Mahārāja Parīkṣit, após ouvir sobre esses passatempos de Kṛṣṇa, que o salvou quando ele estava no ventre de sua mãe, ficou fixo em sua mente e voltou a pedir que Śukadeva Gosvāmī falasse sobre essas atividades piedosas.