Śrī Caitanya-caritāmṛta Ādi-līlā 6.67

ব্রজজনার্তিহন্‌ বীর যোষিতাং নিজ–জনস্ময়ধ্বংসনস্মিত ।
ভজ সখে ভবৎকিঙ্করীঃ স্ম নো জলরুহাননং চারু দর্শয় ॥ ৬৭ ॥
vraja-janārti-han vīra yoṣitāṁ
nija-jana-smaya-dhvaṁsana-smita
bhaja sakhe bhavat-kiṅkarīḥ sma no
jala-ruhānanaṁ cāru darśaya

Synonyms

vraja-jana-arti-hanó eliminador de todas as condições dolorosas dos habitantes de Vṛndāvana; vīraó herói; yośitāmdas mulheres; nijapessoal; janados associados; smayao orgulho; dhvaṁsanadestruindo; smitacujo sorriso; bhajaadoração; sakheó querido amigo; bhavat-kiṅkarīḥTuas criadas; smadecerto; naḥa nós; jala-ruha-ānanamum rosto exatamente como uma flor de lótus; cāruatrativo; darśayapor favor, mostra.

Translation

“Ó Senhor, eliminador das aflições dos habitantes de Vṛndāvana! Ó herói de todas as mulheres! Ó Senhor que destrói o orgulho de Teus devotos com Teu doce e amável sorriso! Ó amigo! Somos Tuas criadas. Por favor, satisfaze nossos desejos e mostra-nos Teu atrativo rosto de lótus.”

Purport

SIGNIFICADO—Este verso é uma citação do Śrīmad-Bhāgavatam (10.31.6) referente à dança da rāsa de Kṛṣṇa com as gopīs. Quando Kṛṣṇa desapareceu da companhia das gopīs durante a dança, elas cantaram dessa maneira com saudades de Kṛṣṇa.