Bhagavad-gītā Taka Jaką Jest 5.12
Devanagari
युक्त: कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् ।
अयुक्त: कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥ १२ ॥
अयुक्त: कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥ १२ ॥
Verse text
yuktaḥ karma-phalaṁ tyaktvā
śāntim āpnoti naiṣṭhikīm
ayuktaḥ kāma-kāreṇa
phale sakto nibadhyate
śāntim āpnoti naiṣṭhikīm
ayuktaḥ kāma-kāreṇa
phale sakto nibadhyate
Synonyms
yuktaḥ — ktoś zaangażowany w służbę oddania; karma-phalam — skutki wszystkich czynów; tyaktvā — porzucając; śāntim — doskonały spokój; āpnoti — osiąga; naiṣṭhikīm — niezachwiany; ayuktaḥ — ktoś nie posiadający świadomości Kṛṣṇy; kāma-kāreṇa — dla korzystania z owoców pracy; phale — w skutki; saktaḥ — przywiązany; nibadhyate — zostaje uwikłany.
Translation
Niezachwiana w swoim oddaniu dusza osiąga doskonały spokój – Mnie ofiarowując owoce wszystkich swoich czynów. Natomiast osoba pozbawiona boskiej świadomości, chciwa owoców swojej pracy – pozostaje w materialnej niewoli.
Purport
ZNACZENIE:
Różnica pomiędzy osobą świadomą Kṛṣṇy, a osobą o świadomości materialnej jest taka, że ta pierwsza przywiązana jest do Kṛṣṇy, podczas gdy ta druga przywiązana jest do owoców swojej pracy. Osoba, która przywiązana jest do Kṛṣṇy i pracuje jedynie dla Niego, jest prawdziwie wyzwoloną osobą i nie jest żądna nagrody za swoją pracę. Bhāgavatam wyjaśnia, że przyczyną pożądania owoców czynu jest koncepcja dualizmu, czyli brak wiedzy o Prawdzie Absolutnej. Kṛṣṇa Osoba Boga, jest Najwyższą Prawdą Absolutną. W świadomości Kṛṣṇy nie ma dualizmu. Wszystko co istnieje jest wytworem energii Kṛṣṇy, a Kṛṣṇa jest wszechdobrem. Zatem czynności w świadomości Kṛṣṇy znajdują się na planie absolutnym; są one transcendentalne i nie mają żadnych następstw materialnych. Dlatego osoba w świadomości Kṛṣṇy napełniona jest pokojem. Tego pokoju nie może jednak posiadać ten, kto zajmuje się obliczaniem zysków, mając na celu zadowalanie zmysłów. Zdanie sobie sprawy z tego, że nie ma życia poza Kṛṣṇą – jest pokojem i wolnością od strachu. Na tym polega tajemnica świadomości Kṛṣṇy.
Różnica pomiędzy osobą świadomą Kṛṣṇy, a osobą o świadomości materialnej jest taka, że ta pierwsza przywiązana jest do Kṛṣṇy, podczas gdy ta druga przywiązana jest do owoców swojej pracy. Osoba, która przywiązana jest do Kṛṣṇy i pracuje jedynie dla Niego, jest prawdziwie wyzwoloną osobą i nie jest żądna nagrody za swoją pracę. Bhāgavatam wyjaśnia, że przyczyną pożądania owoców czynu jest koncepcja dualizmu, czyli brak wiedzy o Prawdzie Absolutnej. Kṛṣṇa Osoba Boga, jest Najwyższą Prawdą Absolutną. W świadomości Kṛṣṇy nie ma dualizmu. Wszystko co istnieje jest wytworem energii Kṛṣṇy, a Kṛṣṇa jest wszechdobrem. Zatem czynności w świadomości Kṛṣṇy znajdują się na planie absolutnym; są one transcendentalne i nie mają żadnych następstw materialnych. Dlatego osoba w świadomości Kṛṣṇy napełniona jest pokojem. Tego pokoju nie może jednak posiadać ten, kto zajmuje się obliczaniem zysków, mając na celu zadowalanie zmysłów. Zdanie sobie sprawy z tego, że nie ma życia poza Kṛṣṇą – jest pokojem i wolnością od strachu. Na tym polega tajemnica świadomości Kṛṣṇy.