Bhagavad-gītā Taka Jaką Jest 5.13
Devanagari
सर्वकर्माणि मनसा सन्न्यस्यास्ते सुखं वशी ।
नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन् ॥ १३ ॥
नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन् ॥ १३ ॥
Verse text
sarva-karmāṇi manasā
sannyasyāste sukhaṁ vaśī
nava-dvāre pure dehī
naiva kurvan na kārayan
sannyasyāste sukhaṁ vaśī
nava-dvāre pure dehī
naiva kurvan na kārayan
Synonyms
sarva — wszystkie; karmāṇi — czynności; manasā — przez umysł; sannyasya — porzucając; āste — pozostaje; sukham — w szczęściu; vaśī — ten, kto jest kontrolowany; nava-dvāre — w miejscu o dziewięciu bramach; pure — w mieście; dehī — wcielona dusza; na — nigdy; eva — z pewnością; kurvan — robiąc wszystko; na — nie; kārayan — będąc sprawcą działania.
Translation
Kiedy wcielona żywa istota kontroluje swoją naturę i mentalnie wyrzeka się wszelkiego działania, wtedy szczęśliwie rezyduje w mieście dziewięciu bram [ciele materialnym], będąc wolną od działania i nie będąc jego sprawcą.
Purport
ZNACZENIE:
Wcielona dusza żyje w mieście dziewięciu bram. Czynności ciała, czyli symbolicznego „miasta-ciała”, spełniane są automatycznie pod wpływem poszczególnych sił natury materialnej. Chociaż dusza zależna jest od warunków cielesnych, to jednak może się ona od nich uniezależnić – jeśli tego zapragnie. Tylko z powodu zapomnienia o swojej wyższej naturze, utożsamia się z tym ciałem materialnym i dlatego cierpi. Dzięki świadomości Kṛṣṇy może ona odzyskać swoją prawdziwą pozycję i w ten sposób wyzwolić się z cielesnego więzienia. Jeśli zatem ktoś przyjmuje świadomość Kṛṣṇy, natychmiast uniezależnia się od czynności cielesnych. Prowadząc takie kontrolowane życie, ze zmienioną świadomością, żyje on szczęśliwie w mieście dziewięciu bram. Te dziewięć bram opisano w sposób następujący:
Wcielona dusza żyje w mieście dziewięciu bram. Czynności ciała, czyli symbolicznego „miasta-ciała”, spełniane są automatycznie pod wpływem poszczególnych sił natury materialnej. Chociaż dusza zależna jest od warunków cielesnych, to jednak może się ona od nich uniezależnić – jeśli tego zapragnie. Tylko z powodu zapomnienia o swojej wyższej naturze, utożsamia się z tym ciałem materialnym i dlatego cierpi. Dzięki świadomości Kṛṣṇy może ona odzyskać swoją prawdziwą pozycję i w ten sposób wyzwolić się z cielesnego więzienia. Jeśli zatem ktoś przyjmuje świadomość Kṛṣṇy, natychmiast uniezależnia się od czynności cielesnych. Prowadząc takie kontrolowane życie, ze zmienioną świadomością, żyje on szczęśliwie w mieście dziewięciu bram. Te dziewięć bram opisano w sposób następujący:
nava-dvāre pure dehī
haṁso lelāyate bahiḥ
vaśī sarvasya lokasya
sthāvarasya carasya ca
haṁso lelāyate bahiḥ
vaśī sarvasya lokasya
sthāvarasya carasya ca
„Najwyższa Osoba Boga, przebywający w ciele żywej istoty, jest kontrolerem wszystkich żywych istot we wszechświecie. Ciało posiada dziewięć bram [dwoje oczu, dwa nozdrza, dwoje uszu, usta, odbytnicę i narządy rozrodcze]. Żywa istota w swoim uwarunkowanym stanie utożsamia się z ciałem, ale kiedy zaczyna utożsamiać się z Panem wewnątrz siebie, staje się tak wolna jak Pan – nawet chociaż jeszcze przebywa w ciele”.(Śvetāśvatara Upaniṣad 3.18)
Zatem osoba świadoma Kṛṣṇy wolna jest zarówno od wewnętrznych, jak i zewnętrznych czynności materialnego ciała.