ŚB 9.6.11
Devanagari
पितर्युपरतेऽभ्येत्य विकुक्षि: पृथिवीमिमाम् ।
शासदीजे हरिं यज्ञै: शशाद इति विश्रुत: ॥ ११ ॥
शासदीजे हरिं यज्ञै: शशाद इति विश्रुत: ॥ ११ ॥
Texto
pitary uparate ’bhyetya
vikukṣiḥ pṛthivīm imām
śāsad īje hariṁ yajñaiḥ
śaśāda iti viśrutaḥ
vikukṣiḥ pṛthivīm imām
śāsad īje hariṁ yajñaiḥ
śaśāda iti viśrutaḥ
Palabra por palabra
pitari — cuando su padre; uparate — al ser liberado del reino; abhyetya — habiendo regresado; vikukṣiḥ — el hijo llamado Vikukṣi; pṛthivīm — el planeta Tierra; imām — este; śāsat — gobernando; īje — adoró; harim — a la Suprema Personalidad de Dios; yajñaiḥ — con celebraciones de sacrificio; śaśa-adaḥ — Śaśāda («el que comió un conejo»); iti — así; viśrutaḥ — conocido.
Traducción
Al saber que su padre había abandonado este mundo, Vikukṣi regresó al país y, una vez coronado rey, gobernó el planeta Tierra y celebró sacrificios para satisfacer a la Suprema Personalidad de Dios. Más tarde, Vikukṣi fue conocido con el nombre de Śaśāda.