ŚB 7.13.10

अव्यक्तलिङ्गो व्यक्तार्थो मनीष्युन्मत्तबालवत् ।
कविर्मूकवदात्मानं स द‍ृष्टय‍ा दर्शयेन्नृणाम् ॥ १० ॥
avyakta-liṅgo vyaktārtho
manīṣy unmatta-bālavat
kavir mūkavad ātmānaṁ
sa dṛṣṭyā darśayen nṛṇām

Palabra por palabra

avyakta-liṅgaḥcuyas características de sannyāsa no están manifiestas; vyakta-arthaḥcuyo objetivo es manifiesto; manīṣīesa gran persona santa; unmattainquieto; bāla-vatcomo un niño; kaviḥun gran poeta u orador; mūka-vatcomo un mudo; ātmānama sí mismo; saḥél; dṛṣṭyāpor el ejemplo; darśayetdebe presentar; nṛṇāma la sociedad humana.

Traducción

La persona santa tratará de pasar desapercibida ante los ojos de la sociedad humana, pero su objetivo quedará manifiesto por su conducta. Ante la sociedad humana, debe presentarse como un niño inquieto, y, a pesar de ser el orador más grande y reflexivo, debe presentarse como un mudo.

Significado

Para pasar desapercibidas, las grandes personalidades muy avanzadas en el estado de conciencia de Kṛṣṇa pueden ocultar los signos que las caracterizan como sannyāsīs. Para ocultar su identidad, pueden vivir como un niño inquieto o como un mudo, aunque sean los mejores oradores o poetas.