ŚB 1.10.33

अथ दूरागतान् शौरि: कौरवान् विरहातुरान् ।
सन्निवर्त्य द‍ृढं स्‍निग्धान् प्रायात्स्वनगरीं प्रियै: ॥ ३३ ॥
atha dūrāgatān śauriḥ
kauravān virahāturān
sannivartya dṛḍhaṁ snigdhān
prāyāt sva-nagarīṁ priyaiḥ

Palabra por palabra

athaasí pues; dūrāgatānhabiéndolo acompañado por un largo trecho; śauriḥel Señor Kṛṣṇa; kauravānlos Pāṇḍavas; virahāturānagobiados por un sentimiento de separación; sannivartyapersuadió cortésmente; dṛḍhamdeterminado; snigdhānllenos de afecto; prāyātprosiguió; sva-nagarīmhacia Su propia ciudad (Dvārakā); priyaiḥcon compañeros queridos.

Traducción

Debido al profundo afecto que sentían por el Señor Kṛṣṇa, los Pāṇḍavas, quienes pertenecían a la dinastía Kuru, lo acompañaron una distancia considerable para despedirse de Él. Ellos estaban agobiados con la idea de la futura separación. Sin embargo, el Señor los persuadió de que regresaran a su casa, y Él prosiguió hacia Dvārakā con Sus queridos compañeros.