CC Madhya-līlā 25.140

স্মরন্তঃ স্মারয়ন্ত্যশ্চ মিথোঽঘৌঘহরং হরিম্ ।
ভক্ত্যা সংজাতয়া ভক্ত্যা বিভ্রত্যুৎপুলকাং তনুম্ ॥ ১৪০ ॥
smarantaḥ smārayantaś ca
mitho ’ghaugha-haraṁ harim
bhaktyā sañjātayā bhaktyā
bibhraty utpulakāṁ tanum

Palabra por palabra

smarantaḥrecordar; smārayantaḥ cay hacer recordar; mithaḥuno a otro; agha-ogha-haramque elimina en el devoto todo lo no auspicioso; harimla Suprema Personalidad de Dios; bhaktyāmediante la devoción; sañjātayādespierto; bhaktyācon devoción; bibhratiposee; utpulakāmagitado por el éxtasis; tanumcuerpo.

Traducción

«“Los devotos puros manifiestan signos corporales espirituales de amor extático por el simple hecho de recordar y hacer recordar a otros a la Suprema Personalidad de Dios, Hari, que elimina en el devoto todo lo que no es auspicioso. Esa posición la alcanza quien ofrece servicio devocional conforme a los principios regulativos, elevándose después al plano del amor espontáneo.”

Significado

Esta cita pertenece al Śrīmad-Bhāgavatam (11.3.31).