CC Madhya-līlā 22.160

কৃষ্ণং স্মরন্‌ জনঞ্চাস্য প্রেষ্ঠং নিজসমীহিতম্‌ ।
তত্তৎকথা-রতশ্চাসৌ কুর্যাদ্বাসং ব্রজে সদা ॥ ১৬০ ॥
kṛṣṇaṁ smaran janaṁ cāsya
preṣṭhaṁ nija-samīhitam
tat-tat-kathā-rataś cāsau
kuryād vāsaṁ vraje sadā

Palabra por palabra

kṛṣṇamel Señor Kṛṣṇa; smaranpensar en; janamun devoto; cay; asyaSuyo; preṣṭhammuy querido; nija-samīhitamelegido por uno mismo; tat-tat-kathāa esos temas respectivos; rataḥapegado; cay; asaueso; kuryātdebe hacer; vāsamviviendo; vrajeen Vṛndāvana; sadāsiempre.

Traducción

«“El devoto debe pensar siempre en Kṛṣṇa dentro de sí y elegir a un devoto muy querido que sea un servidor de Kṛṣṇa en Vṛndāvana. Debe ocuparse constantemente en temas relacionados con ese servidor y su relación amorosa con Kṛṣṇa, y debe vivir en Vṛndāvana. Si no puede ir físicamente a Vṛndāvana, debe vivir allí mentalmente.”

Significado

Este verso también aparece en el Bhakti-rasāmṛta-sindhu (1.2.294).