Bg. 2.37

हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्ग जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥ ३७ ॥
hato vā prāpsyasi svargaṁ
jitvā vā bhokṣyase mahīm
tasmād uttiṣṭha kaunteya
yuddhāya kṛta-niścayaḥ

Palabra por palabra

hataḥser matado; o bien; prāpsyasiganas; svargamel reino celestial; jitvāconquistando; o; bhokṣyasedisfrutas; mahīmel mundo; tasmātpor lo tanto; uttiṣṭhalevántate; kaunteya¡oh, hijo de Kuntī!; yuddhāyapelear; kṛtadeterminado en; niścayaḥcertidumbre.

Traducción

¡Oh, hijo de Kuntī!, o bien eres matado en el campo de batalla y vas a los planetas celestiales, o bien triunfas y disfrutas del reino terrenal. Levántate, pues, con determinación, y pelea.

Significado

Pese a que no había ninguna certeza de que el bando de Arjuna lograría la victoria, aun así él tenía que pelear, ya que, incluso si lo mataban allí, podía ser elevado a los planetas celestiales.