ŚB 9.7.13
Devanagari
पशोर्निपतिता दन्ता यजस्वेत्याह सोऽब्रवीत् ।
यदा पशो: पुनर्दन्ता जायन्तेऽथ पशु: शुचि: ॥ १३ ॥
यदा पशो: पुनर्दन्ता जायन्तेऽथ पशु: शुचि: ॥ १३ ॥
Verse text
paśor nipatitā dantā
yajasvety āha so ’bravīt
yadā paśoḥ punar dantā
jāyante ’tha paśuḥ śuciḥ
yajasvety āha so ’bravīt
yadā paśoḥ punar dantā
jāyante ’tha paśuḥ śuciḥ
Synonyms
paśoḥ — do animal; nipatitāḥ — caíram; dantāḥ — os dentes; yajasva — agora, sacrifica-o; iti — assim; āha — disse (Varuṇa); saḥ — ele, Hariścandra; abravīt — respondeu; yadā — quando; paśoḥ — do animal; punaḥ — novamente; dantāḥ — os dentes; jāyante — crescerem; atha — então; paśuḥ — o animal; śuciḥ — estará puro para ser sacrificado.
Translation
Quando os dentes caíram, Varuṇa retornou e disse a Hariścandra: “Agora, os dentes do animal caíram, e podes realizar o sacrifício.” Mas Hariścandra respondeu: “Quando os dentes do animal crescerem novamente, então ele será bastante puro para ser sacrificado.”