ŚB 6.17.4-5

एकदा स विमानेन विष्णुदत्तेन भास्वता ।
गिरिशं दद‍ृशे गच्छन् परीतं सिद्धचारणै: ॥ ४ ॥
आलिङ्गय‍ाङ्कीकृतां देवीं बाहुना मुनिसंसदि ।
उवाच देव्या: श‍ृण्वन्त्या जहासोच्चैस्तदन्तिके ॥ ५ ॥
ekadā sa vimānena
viṣṇu-dattena bhāsvatā
giriśaṁ dadṛśe gacchan
parītaṁ siddha-cāraṇaiḥ
āliṅgyāṅkīkṛtāṁ devīṁ
bāhunā muni-saṁsadi
uvāca devyāḥ śṛṇvantyā
jahāsoccais tad-antike

Synonyms

ekadācerta vez; saḥele (o rei Citraketu); vimānenaem seu aeroplano; viṣṇu-dattenaque lhe foi dado pelo Senhor Viṣṇu; bhāsvatāde brilho reluzente; giriśamsenhor Śiva; dadṛśeele viu; gacchanindo; parītamrodeado; siddhapelos habitantes de Siddhaloka; cāraṇaiḥe pelos habitantes de Cāraṇaloka; āliṅgyaabraçando; aṅkīkṛtāmsentada em seu colo; devīmsua esposa, Pārvatī; bāhunācom seus braços; muni-saṁsadina presença de grandes pessoas santas; uvācaele disse; devyāḥenquanto a deusa Pārvatī; śṛṇvantyāouvia; jahāsaele riu; uccaiḥmuito alto; tad­-antikena vizinhança.

Translation

Certa vez, enquanto viajava no espaço exterior em um aeroplano muito refulgente que lhe foi dado pelo Senhor Viṣṇu, Citraketu viu o senhor Śiva, rodeado pelos Siddhas e Cāranas. Sentado a uma assembleia de grandes pessoas santas, o senhor Śiva tinha Pārvatī a seu colo e a abraçava. Quando Citraketu riu alto e falou, Pārvatī pôde ouvir.

Purport

SIGNIFICADO—A esse respeito, Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura diz:
bhaktiṁ bhūtiṁ harir dattvā
sva-vicchedānubhūtaye
devyāḥ śāpena vṛtratvaṁ
nītvā taṁ svāntike ’nayat
O ponto é que a Suprema Personalidade de Deus queria levar Citraketu a Vaikuṇṭhaloka o mais rápido possível. O plano do Senhor era que Citraketu fosse amaldiçoado por Pārvatī para se tornar Vṛtrāsura, de modo que, depois disso, pudesse rapidamente voltar ao lar, voltar ao Supremo. Existem muitos exemplos nos quais um devoto que age como um demônio recebe a misericórdia do Senhor e é levado ao reino de Deus. Pārvatī ser abraçada pelo senhor Śiva era uma ocorrência natural em uma relação entre esposo e esposa; não era nada extraordinário Citraketu presenciar isso. Entretanto, ao ver o senhor Śiva nessa situação, Citraketu riu alto, muito embora ele não devesse ter agido assim. Em virtude disso, foi amaldiçoa­do, e essa maldição foi a causa de seu regresso ao lar, de seu regresso ao Supremo.