ŚB 10.60.27-28

प्रमृज्याश्रुकले नेत्रे स्तनौ चोपहतौ शुचा ।
आश्लिष्य बाहुना राजननन्यविषयां सतीम् ॥ २७ ॥
सान्‍त्‍वयामास सान्‍त्‍वज्ञ: कृपया कृपणां प्रभु: ।
हास्यप्रौढिभ्रमच्चित्तामतदर्हां सतां गति: ॥ २८ ॥
pramṛjyāśru-kale netre
stanau copahatau śucā
āśliṣya bāhunā rājan
ananya-viṣayāṁ satīm
sāntvayām āsa sāntva-jñaḥ
kṛpayā kṛpaṇāṁ prabhuḥ
hāsya-prauḍhi-bhramac-cittām
atad-arhāṁ satāṁ gatiḥ

Synonyms

pramṛjyaenxugando; aśru-kalecheios de lágrimas; netreseus olhos; stanauseus seios; cae; upahataudesarranjados; śucāpor suas lágrimas aflitas; āśliṣyaabraçando-a; bāhunācom Seu braço; rājanó rei (Parīkṣit); ananyanenhum outro; viṣayāmcujo objeto de desejo; satīmcasta; sāntvayām āsaEle consolou; sāntvanas maneiras de consolar; jñaḥo conhecedor perito; kṛpayācom compaixão; kṛpaṇāma patética; prabhuḥo Senhor Supremo; hāsyade Seu gracejo; prauḍhipela astúcia; bhramattornando-se perplexa; cittāmcuja mente; atat-arhāmnão merecendo aquilo; satāmdos devotos puros; gatiḥa meta.

Translation

Enxugando-lhe os olhos lacrimejantes e os seios manchados de lágrimas de pesar, o Senhor Supremo, a meta de Seus devotos, abraçou Sua casta esposa, que não desejava nada além dEle, ó rei. Perito na arte de apaziguar, Śrī Kṛṣṇa consolou com ternura a lamuriosa Rukmiṇī, cuja mente ficou desconcertada por Sua astuta brincadeira e que não merecia sofrer assim.