ŚB 10.30.7
Devanagari
कच्चित्तुलसि कल्याणि गोविन्दचरणप्रिये ।
सह त्वालिकुलैर्बिभ्रद् दृष्टस्तेऽतिप्रियोऽच्युत: ॥ ७ ॥
सह त्वालिकुलैर्बिभ्रद् दृष्टस्तेऽतिप्रियोऽच्युत: ॥ ७ ॥
Verse text
kaccit tulasi kalyāṇi
govinda-caraṇa-priye
saha tvāli-kulair bibhrad
dṛṣṭas te ’ti-priyo ’cyutaḥ
govinda-caraṇa-priye
saha tvāli-kulair bibhrad
dṛṣṭas te ’ti-priyo ’cyutaḥ
Synonyms
kaccit — por acaso; tulasi — ó planta tulasī; kalyāṇi — ó bondosa; govinda — do Senhor Kṛṣṇa; caraṇa — os pés; priye — tu, a quem são queridos; saha — junto de; tvā — ti; ali — de abelhas; kulaiḥ — enxames; bibhrat — levando; dṛṣṭaḥ — visto; te — por ti; ati-priyaḥ — o queridíssimo; acyutaḥ — Senhor Acyuta.
Translation
Ó amabilíssima tulasī, a quem os pés de Govinda são tão queridos, viste o infalível passar por aqui, carregando-te e rodeado por enxames de abelhas?
Purport
SIGNIFICADO—Os ācāryas explicam a respeito deste verso que a palavra caraṇa é um termo de respeito, como na expressão evaṁ vadanty ācārya-caraṇāḥ. As abelhas que zumbiam em volta da guirlanda usada por Śrī Govinda sentiam-se atraídas pela fragrância dos mañjarīs de tulasī oferecidos a Ele. As gopīs acharam que as árvores não haviam respondido porque eram seres masculinos, mas que tulasī, por ser feminina, teria compaixão de seu estado.