ŚB 10.25.1
Devanagari
श्रीशुक उवाच
इन्द्रस्तदात्मन: पूजां विज्ञाय विहतां नृप । गोपेभ्य: कृष्णनाथेभ्यो नन्दादिभ्यश्चुकोप ह ॥ १ ॥
इन्द्रस्तदात्मन: पूजां विज्ञाय विहतां नृप । गोपेभ्य: कृष्णनाथेभ्यो नन्दादिभ्यश्चुकोप ह ॥ १ ॥
Verse text
śrī-śuka uvāca
indras tadātmanaḥ pūjāṁ
vijñāya vihatāṁ nṛpa
gopebhyaḥ kṛṣṇa-nāthebhyo
nandādibhyaś cukopa ha
indras tadātmanaḥ pūjāṁ
vijñāya vihatāṁ nṛpa
gopebhyaḥ kṛṣṇa-nāthebhyo
nandādibhyaś cukopa ha
Synonyms
śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī disse; indraḥ — o senhor Indra; tadā — então; ātmanaḥ — sua própria; pujam — adoração; vijñāya — compreendendo; vihatām — afastada; nṛpa — ó rei (Parīkṣit); gopebhyaḥ — com os vaqueiros; kṛṣṇa-nāthebhyaḥ — que aceitaram Kṛṣṇa como seu Senhor; nanda-ādibhyaḥ — liderados por Nanda Mahārāja; cukopa ha — ficou zangado.
Translation
Śukadeva Gosvāmī disse: Meu querido rei Parīkṣit, ao saber que seu sacrifício fora deixado de lado, Indra ficou furioso com Nanda Mahārāja e os outros vaqueiros, que estavam aceitando Kṛṣṇa como seu Senhor.
Purport
SIGNIFICADO—Bem no início deste capítulo, Śukadeva Gosvāmī revela a tolice de Indra e o absurdo de sua ira. Indra ficou frustrado porque os residentes de Vṛndāvana aceitaram Śrī Kṛṣṇa como seu Senhor. Contudo, o simples fato é que Śrī Kṛṣṇa é o Senhor não apenas dos residentes de Vṛndāvana, mas de tudo o que existe, incluindo o próprio Indra. Portanto, a reação petulante de Indra era ridícula. Como expressa o ditado popular: “O orgulho precede a queda.”