ŚB 10.2.29

बिभर्षि रूपाण्यवबोध आत्माक्षेमाय लोकस्य चराचरस्य । सत्त्वोपपन्नानि सुखावहानिसतामभद्राणि मुहु: खलानाम् ॥ २९ ॥
bibharṣi rūpāṇy avabodha ātmā
kṣemāya lokasya carācarasya
sattvopapannāni sukhāvahāni
satām abhadrāṇi muhuḥ khalānām

Synonyms

bibharṣiaceitais; rūpāṇimuitas variedades de formas, tais como Matsya, Kūrma, Varāha, Rāma e Nṛsiṁha; avabodhaḥ ātmāapesar de terdes diferentes encarnações, permaneceis o Supremo, pleno de conhecimento; kṣemāyapara o benefício de todos, e em especial dos devotos; lokasyade todas as entidades vivas; cara-acarasyamóveis e inertes; sattva-upapannānitodas essas encarnações são transcendentais (śuddha-sattva); sukha-avahāniplenas de bem-aventurança transcendental; satāmdos devotos; abhadrāṇitoda desventura ou aniquilação; muhuḥrepetidas vezes; khalānāmdos não-devotos.

Translation

Ó Senhor, estais sempre em conhecimento pleno e, para trazer toda a boa fortuna a todas as entidades vivas, apareceis sob diferen­tes encarnações, e todas elas transcendem a criação material. Ao aparecerdes nessas encarnações, mostrais benevolência aos devotos piedosos e religiosos – todavia, para os não-devotos, sois o aniquilador.

Purport

SIGNIFICADO—Este verso explica por que motivo a Suprema Personalidade de Deus apare­ce repetidas vezes como uma encarnação. Todas as encarnações da Suprema Personalidade de Deus têm diferentes funções, mas o propósito prin­cipal é paritrāṇāya sādhūnāṁ vināśāya ca duṣkṛtām — proteger os devotos e aniquilar os canalhas. Todavia, embora os duṣkṛtīs, ou canalhas, sejam aniquilados, isso é bom para eles em última análise.