ŚB 10.13.39
Devanagari
नैते सुरेशा ऋषयो न चैते
त्वमेव भासीश भिदाश्रयेऽपि ।
सर्वं पृथक्त्वं निगमात् कथं वदे-
त्युक्तेन वृत्तं प्रभुणा बलोऽवैत् ॥ ३९ ॥
त्वमेव भासीश भिदाश्रयेऽपि ।
सर्वं पृथक्त्वं निगमात् कथं वदे-
त्युक्तेन वृत्तं प्रभुणा बलोऽवैत् ॥ ३९ ॥
Verse text
naite sureśā ṛṣayo na caite
tvam eva bhāsīśa bhid-āśraye ’pi
sarvaṁ pṛthak tvaṁ nigamāt kathaṁ vadety
uktena vṛttaṁ prabhuṇā balo ’vait
tvam eva bhāsīśa bhid-āśraye ’pi
sarvaṁ pṛthak tvaṁ nigamāt kathaṁ vadety
uktena vṛttaṁ prabhuṇā balo ’vait
Synonyms
na — não; ete — estes meninos; sura-īśāḥ — os melhores dos semideuses; ṛṣavaḥ — grandes sábios; na — não; ca — e; ete — estes bezerros; tvam — Tu (Kṛṣṇa); eva — sozinho; bhāsi — estás manifestando; īśa — ó controlador supremo; bhit-āśraye — na existência de diferentes variedades; api — mesmo; sarvam — tudo; pṛthak — existindo; tvam — Tu (Kṛṣṇa); nigamāt — um pouco; katham — como; vada — por favor, explica; iti — assim; uktena — tendo sido solicitado (por Baladeva); vṛttam — a situação; prabhuṇā — (tendo sido explicada) pelo Senhor Kṛṣṇa; balaḥ — Baladeva; avait — entendeu.
Translation
O Senhor Baladeva disse: “Ó controlador supremo! Diferentemente do que Eu pensava antes, estes meninos não são grandes semideuses. Tampouco estes bezerros são grandes sábios como Nārada. Agora posso ver que sozinho estás manifestando-Te em todas as diferentes variedades. Embora sejas um, existes nas diferentes formas de bezerros e meninos. Por favor, explica-Me isso brevemente.” Recebendo essa solicitação do Senhor Baladeva, Kṛṣṇa explicou toda a situação, e Baladeva compreendeu.
Purport
SIGNIFICADO—Indagando de Kṛṣṇa a verdadeira situação, o Senhor Balarāma disse: “No começo, Meu querido Kṛṣṇa, Eu pensava que todas estas vacas, bezerros e vaqueirinhos eram grandes sábios e pessoas santas ou semideuses, mas agora parece que eles realmente são Tuas expansões. Todos eles são Tua pessoa; Tu mesmo estás fazendo o papel de bezerros, vacas e meninos. Qual é o mistério desta situação? Para onde foram aqueles outros bezerros, vacas e meninos? E por que Te expandes como vacas, bezerros e meninos? Podes, por favor, dizer-Me o motivo disto?” A pedido de Balarāma, Kṛṣṇa explicou brevemente toda a situação: como os bezerros e meninos foram roubados por Brahmā e como Ele ocultou o incidente expandindo-Se para que as pessoas não notassem o sumiço das vacas, bezerros e meninos originais. Balarāma entendeu, portanto, que não se tratava de māyā, mas da opulência de Kṛṣṇa. Kṛṣṇa tem todas as opulências, e essa era apenas outra opulência de Kṛṣṇa.
“A princípio”, disse o Senhor Balarāma, “pensei que estes meninos e bezerros eram uma manifestação do poder de grandes sábios como Nārada, mas agora vejo que todos estes meninos e bezerros são Tua pessoa.” Após apresentar Sua pergunta a Kṛṣṇa, o Senhor Balarāma compreendeu que o próprio Kṛṣṇa Se transformara em muitos. Na Brahma-saṁhitā (5.33), afirma-se que o Senhor pode fazer isso. Advaitam acyutam anādim ananta-rūpam: Embora Ele seja um, Ele pode expandir-Se em muitas formas. De acordo com a versão védica, ekaṁ bahu syām: Ele pode expandir-Se em muitos milhares e milhões, mas, mesmo assim, permanece apenas um. Nesse sentido, tudo é espiritual porque tudo é uma expansão de Kṛṣṇa, isto é, tudo é expansão do próprio Kṛṣṇa ou de Sua potência. Porque a potência não é diferente do potente, a potência e o potente são unos (śakti-śaktimatayor abhedaḥ). Os māyāvādīs, entretanto, dizem que cid-acit-samanvayaḥ: espírito e matéria são unos. Essa é uma concepção errônea. O espírito (cit) é diferente da matéria (acit), como o próprio Kṛṣṇa explica na Bhagavad-gītā (7.4-5):
bhūmir āpo ’nalo vāyuḥ
khaṁ mano buddhir eva ca
ahaṅkāra itīyaṁ me
bhinnā prakṛtir aṣṭadhā
khaṁ mano buddhir eva ca
ahaṅkāra itīyaṁ me
bhinnā prakṛtir aṣṭadhā
apareyam itas tv anyāṁ
prakṛtiṁ viddhi me parām
jīva-bhūtāṁ mahā-bāho
yayedaṁ dhāryate jagat
prakṛtiṁ viddhi me parām
jīva-bhūtāṁ mahā-bāho
yayedaṁ dhāryate jagat
“Terra, água, fogo, ar, éter, mente, inteligência e falso ego – juntos, todos estes oito elementos formam Minhas energias materiais separadas. Além dessas, ó Arjuna de braços poderosos, existe uma outra energia, a Minha energia superior, que consiste das entidades vivas que exploram os recursos desta natureza material inferior.” O espírito e a matéria não podem ser igualados, pois, na verdade, são energias superior e inferior – mas os māyāvādīs, ou advaita-vādīs, tentam torná-los unos. Isso é um erro. Embora, em última análise, venham da mesma fonte única, o espírito e a matéria não podem ser considerados iguais. Por exemplo, existem muitas coisas que vêm dos nossos corpos, mas, embora tenham a mesma fonte, não podem ser classificadas como iguais. Devemos ser zelosos em notar que, embora a fonte suprema seja única, as emanações dessa fonte devem ser tidas separadamente como inferiores e superiores. A diferença entre a filosofia māyāvāda e a filosofia vaiṣṇava é que a filosofia vaiṣṇava reconhece esse fato. A filosofia de Śrī Caitanya Mahāprabhu, portanto, chama-se acintya-bhedābheda – igualdade e diferença simultâneas. Por exemplo, o fogo e o calor não podem ser separados, pois onde há fogo há calor, e onde há calor há fogo. No entanto, embora não possamos tocar o fogo, podemos tolerar o calor. Portanto, embora unos, eles são diferentes.