Śrī Caitanya-caritāmṛta Ādi-līlā 4.152

অটদি যদ্‌ ভবানহ্নি কাননং
ত্রিটির্যুগায়তে ত্বামপশ্যতাম ।
কুটিলকুন্তলং শ্রীমুখং চ তে
জড় উদীক্ষতাং পক্ষ্মকৃদ্দৃশাম্‌ ॥ ১৫২ ॥
aṭati yad bhavān ahni kānanaṁ
truṭir yugāyate tvām apaśyatām
kuṭila-kuntalaṁ śrī-mukhaṁ ca te
jaḍa udīkṣatāṁ pakṣma-kṛd dṛśām

Synonyms

aṭativai; yatquando; bhavānTua Onipotência; ahnino dia; kānanamà floresta; truṭiḥmeio segundo; yugāyateparece um yuga; tvāmTu; apaśyatāmdos que não veem; kuṭila-kuntalamadornado com madeixas cacheadas; śrī-mukhambelo rosto; cae; teTeu; jaḍaḥestúpido; udīkṣatāmolhando para; pakṣma-kṛto criador das pálpebras; dṛśāmdos olhos.

Translation

[As gopīs dizem:] “Ó Kṛṣṇa, quando vais à floresta durante o dia e ficamos sem ver Teu doce rosto, que é rodeado por belas madeixas cacheadas, meio segundo torna-se para nós tão longo quanto toda uma era. E achamos que o criador, que colocou pálpebras nos olhos que usamos para ver-Te, não passa de mero tolo.”

Purport

SIGNIFICADO—Este verso é falado pelas gopīs no Śrīmad-Bhāgavatam (10.31.15).