ŚB 3.2.18
Devanagari
को वा अमुष्याङ्घ्रि सरोजरेणुं
विस्मर्तुमीशीत पुमान् विजिघ्रन् ।
यो विस्फुरद्भ्रूविटपेन भूमे-
र्भारं कृतान्तेन तिरश्चकार ॥ १८ ॥
विस्मर्तुमीशीत पुमान् विजिघ्रन् ।
यो विस्फुरद्भ्रूविटपेन भूमे-
र्भारं कृतान्तेन तिरश्चकार ॥ १८ ॥
Texto
ko vā amuṣyāṅghri-saroja-reṇuṁ
vismartum īśīta pumān vijighran
yo visphurad-bhrū-viṭapena bhūmer
bhāraṁ kṛtāntena tiraścakāra
vismartum īśīta pumān vijighran
yo visphurad-bhrū-viṭapena bhūmer
bhāraṁ kṛtāntena tiraścakāra
Palabra por palabra
kaḥ — quién más; vā — o bien; amuṣya — del Señor, aṅghri—pies; saroja-reṇum — polvo del loto; vismartum — de olvidar; īśīta — podrá; pumān — persona; vijighran — oliendo; yaḥ — aquel que; visphurat — expandiendo; bhrū-viṭapena — mediante las cejas similares a hojas; bhūmeḥ — de la Tierra; bhāram — carga; kṛta-antena — mediante golpes mortales; tiraścakāra — ejecutó.
Traducción
¿Quién podría olvidar jamás haber olido siquiera una vez el polvo de Sus pies de loto? Simplemente con expandir Sus cejas similares a hojas, Kṛṣṇa ha dado el golpe mortal a aquellos que eran una carga para la Tierra.
Significado
A Śrī Kṛṣṇa no puede tomársele por uno de los seres humanos, aun a pesar de que hiciera el papel de un hijo obediente. Sus acciones eran tan extraordinarias, que, con simplemente levantar Sus cejas, podía asestarles golpes mortales a aquellos que eran una carga para la Tierra.