ШБ 9.13.18
Деванагари
तत: शीरध्वजो जज्ञे यज्ञार्थं कर्षतो महीम् ।
सीता शीराग्रतो जाता तस्मात् शीरध्वज: स्मृत: ॥ १८ ॥
सीता शीराग्रतो जाता तस्मात् शीरध्वज: स्मृत: ॥ १८ ॥
Текст стиха
татах̣ ш́ӣрадхваджо джаджн̃е
йаджн̃а̄ртхам̇ каршато махӣм
сӣта̄ ш́ӣра̄грато джа̄та̄
тасма̄т ш́ӣрадхваджах̣ смр̣тах̣
йаджн̃а̄ртхам̇ каршато махӣм
сӣта̄ ш́ӣра̄грато джа̄та̄
тасма̄т ш́ӣрадхваджах̣ смр̣тах̣
Пословный перевод
татах̣ — от него (от Храсваромы); ш́ӣрадхваджах̣ — сын по имени Ширадхваджа; джаджн̃е — родился; йаджн̃а-артхам — для жертвоприношения; каршатах̣ — от пашущего; махӣм — землю; сӣта̄ — мать Сита, супруга Господа Рамачандры; ш́ӣра-агратах̣ — на конце плуга; джа̄та̄ — появившаяся; тасма̄т — поэтому; ш́ӣрадхваджах̣ — носящий имя Ширадхваджи; смр̣тах̣ — прославленный.
Перевод
У Храсваромы был сын Ширадхваджа [которого также звали Джанакой]. Когда Ширадхваджа вспахивал поле для жертвоприношения, на передней части его плуга [ширы] появилась маленькая Ситадеви, которая впоследствии стала супругой Господа Рамачандры. Так Ширадхваджа получил свое имя.